KWALIFIKACJA MOD3 - WRZESIEŃ 2014

PYTANIE NR 28.
Przyczyną powstania błędu w postaci fałd biegnących z boków ku górze oraz odstawanie środka tyłu od figury w wyrobie przedstawionym na rysunku są
Ilustracja przedstawia tył męskiego garnituru na manekinie lub postaci.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Fałdy biegnące z boków ku górze oraz odstawanie środka tyłu zwykle wskazują na niedobór długości w tylnej części wyrobu.
Gdy "tyły" są za krótkie, materiał podciąga się ku górze, tworząc charakterystyczne fałdy napięciowe i powodując, że środek tyłu nie przylega prawidłowo do figury.

Pełne wyjaśnienie:

Opis wady ("fałdy biegnące z boków ku górze" oraz "odstawanie środka tyłu od figury") jest typowy dla sytuacji, gdy w tylnej części wyrobu brakuje długości. Odpowiedź "za krótkie tyły" oznacza, że odcinek konstrukcyjny tyłu (w zależności od wyrobu: od linii pachy/łopatki do talii lub do dołu) jest niewystarczający w stosunku do sylwetki.

Dlaczego wtedy pojawiają się takie objawy? Gdy tył jest za krótki, wyrób próbuje "znaleźć" brakującą długość przez podciąganie się ku górze. Napięcie rozkłada się od boków w kierunku wyższych punktów, co daje ukośne, napinające fałdy. Jednocześnie środek tyłu może odsuwać się od figury, bo materiał nie układa się swobodnie na krzywiźnie pleców i w okolicy talii/bioder – zamiast przylegać, tworzy odstęp.

Pozostałe odpowiedzi są mniej trafne, bo dotyczą innych parametrów konstrukcyjnych i zwykle dają inne symptomy:

  • "za długie tyły" częściej skutkują nadmiarem materiału i fałdami "wiszącymi" lub poziomymi w okolicy talii/środka tyłu, a nie podciąganiem ku górze.
  • "za wąskie tyły" to typowo problem z obwodem/szerokością: pojawia się silne opięcie, ograniczenie ruchu i fałdy wynikające z braku luzu poziomego (często bardziej poziome lub promieniste od łopatek), a nie klasyczny brak długości.
  • "za szerokie tyły" dają nadmiar materiału na plecach, luźne zmarszczenia i "workowanie", czyli efekt przeciwny do fałd napięciowych związanych z niedoborem długości.

W praktyce krawieckiej kluczowe jest obserwowanie kierunku fałd: fałdy napinające i "ciągnące" wskazują na niedobór (tu: długości tyłu), a fałdy luźne na nadmiar. To pomaga szybko dobrać właściwą korektę formy na etapie przymiarki.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Oznacza, że długość tylnej części formy (np. od pachy/łopatki do talii lub do dołu) jest zbyt mała w stosunku do sylwetki. Wyrób podciąga się ku górze, a materiał nie układa się swobodnie na plecach, co może dawać fałdy napięciowe i odstawanie środka tyłu.
Bo materiał "szuka" brakującej długości i przenosi napięcie na najsłabsze miejsca układu. Kierunek fałd często pokazuje kierunek ciągnięcia tkaniny: od boków w stronę punktów, gdzie wyrób się podciąga. To typowy objaw niedoboru długości, a nie nadmiaru szerokości.
Przy za krótkich tyłach dominują objawy "ciągnięcia" w pionie i podciągania (fałdy napinające ku górze, odstawanie środka). Przy za wąskich tyłach częściej widać brak luzu w poziomie: ograniczenie ruchu, silne opięcie pleców i fałdy wynikające z niedoboru obwodu.
Środek tyłu może odstawać m.in. wtedy, gdy brakuje długości w tyle, gdy linia talii na tyle jest źle ustawiona albo gdy nie uwzględniono krzywizny pleców. Odstawanie to sygnał, że wyrób nie "przykleja się" do sylwetki i wymaga korekty konstrukcji lub przeróbki krawieckiej.
Za długie tyły zwykle dają nadmiar materiału, który nie jest napięty, tylko luźno się układa. Często widać poziome lub miękkie zmarszczenia w okolicy talii/środka tyłu, czasem "workowanie" na plecach. To inny charakter fałd niż przy niedoborze długości.
Tak, ale są to zwykle fałdy z nadmiaru (luźne, miękkie, "wiszące"), a nie fałdy napinające. Przy za szerokich tyłach wyrób ma zbyt dużo obwodu na plecach, więc materiał nie przylega i tworzy zmarszczenia. Kierunek i "miękkość" fałd pomaga odróżnić nadmiar od niedoboru.
Najczęściej dodaje się długość w tylnej części formy w kontrolowany sposób (np. przez rozcięcie i rozsunięcie formy w odpowiednim miejscu), aby zachować linię boczną i równowagę przodu z tyłem. Dokładny sposób zależy od wyrobu i miejsca napięcia ujawnionego na przymiarce.
Fałdy napięciowe zwykle "wskazują" kierunek ciągnięcia materiału: zbiegają się w stronę punktu, w którym brakuje wymiaru (długości lub szerokości). Fałdy z nadmiaru układają się luźno i nie mają wyraźnego kierunku napięcia. To prosta metoda analizy na egzaminie i w pracowni.
Bo oba błędy mogą dawać fałdy na plecach, a bez praktyki trudno ocenić, czy są to fałdy napięciowe (niedobór) czy luźne (nadmiar). Dodatkowo słowa "wąskie/szerokie" są intuicyjne i łatwo po nie sięgać, zamiast analizować kierunek fałd i miejsce odstawania.
Ćwicz na zdjęciach i próbkach: rozpoznawaj kierunek fałd, miejsce napięcia i to, czy jest nadmiar czy niedobór materiału. Twórz własną listę: objaw → możliwa przyczyna → typowa korekta. Na egzaminie czytaj opis uważnie i łącz kilka objawów naraz, nie tylko jeden.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 36% zdających egzamin. bardzo trudne

Materiały:

  • Podręczniki i atlasy wad dopasowania odzieży (fit issues) stosowane w konstrukcji odzieży
  • Materiały dydaktyczne z przymiarek: zdjęcia/rysunki fałd i odpowiadających im korekt
  • Ćwiczenia praktyczne: przymiarka próbnego modelu i nanoszenie poprawek na formę

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego