W galerii internetowej "spójny wygląd" zwykle oznacza, że wszystkie miniatury tworzą regularną siatkę: mają ten sam kształt (proporcje) i te same wymiary. Gdy zdjęcia źródłowe mają różne proporcje (np. 3:2, 4:3, 16:9), nie da się uzyskać identycznych kafelków samym skalowaniem bez kompromisów.
Poprawne podejście w przygotowaniu plików graficznych to: najpierw kadrowanie (crop) do jednego formatu (np. wszystkie do 1:1 albo 4:3), a następnie skalowanie (resize) do docelowych pikseli miniatur. Kadrowanie rozwiązuje problem różnych proporcji, a skalowanie ujednolica fizyczny rozmiar plików i wygląd siatki.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Przeskalować … bez zachowania proporcji" prowadzi do rozciągania lub ściskania obrazu. Efektem są zniekształcone twarze i przedmioty, co obniża jakość publikacji.
- "Przeskalować … zachowując proporcje, bez przycinania" zachowuje geometrię, ale przy różnych proporcjach nie zapewni jednocześnie identycznej szerokości i wysokości wszystkich miniatur. Aby utrzymać stały kafelek, trzeba by dodać puste marginesy (letterboxing) lub jednak zastosować kadrowanie.
- "Pozostawić w oryginalnych wymiarach" oznacza brak kontroli nad układem: miniatury będą różne, siatka się "rozjedzie", a strona może ładować cięższe pliki niż potrzeba.
W praktyce zawodowej fotograf przygotowujący materiał do publikacji zyskuje na metodzie crop+resize, bo ma kontrolę nad kadrem (ważne elementy nie zostaną ucięte przypadkowo) oraz może równocześnie zadbać o optymalny rozmiar i jakość plików.
