W przygotowaniu reklamy prasowej do druku kluczowe jest użycie modelu subtraktywnego, ponieważ farby na papierze działają przez pochłanianie (absorpcję) części światła białego. Dlatego w poligrafii standardem jest model CMYK, a jego podstawą są trzy barwy procesowe CMY: cyjan, magenta i żółty.
Odpowiedź "cyjan, magenta, żółty" jest poprawna, bo odpowiada trzem składowym, z których tworzy się większość kolorów w druku, a następnie (dla praktycznych powodów) dodaje się jeszcze K – czerń. Czarny nie jest tu "trzecią barwą podstawową", tylko dodatkową farbą poprawiającą głębię czerni i ograniczającą zużycie mieszaniny CMY.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "żółty, zielony, niebieski" – zawiera barwy, które nie są zestawem farb procesowych w druku. "Niebieski" bywa mylony z cyjanem, ale cyjan to inny odcień (turkus/jasnoniebieski) i pełni inną rolę w separacji.
- "biały, zielony, pomarańczowy" – to nie jest standardowy zestaw składowych w druku. "Biel" w druku zwykle wynika z podłoża (papieru), a nie z osobnej farby procesowej.
- "czarny, czerwony, pomarańczowy" – miesza pojęcia: czerń (K) jest dodatkiem w CMYK, ale "czerwony" nie jest tym samym co magenta, a "pomarańczowy" jest barwą pochodną, nie podstawową w tym modelu.
W praktyce zawodowej technik organizacji reklamy powinien pamiętać: monitor/projekt często powstaje w RGB, natomiast druk wymaga CMYK i poprawnej separacji (C, M, Y, K). To ogranicza ryzyko niekontrolowanych zmian kolorystycznych po wydruku.
