Nadruk (overprint) w przygotowaniu do druku oznacza, że obiekt nie "wybija" (nie robi poddruku/wybrania) w kolorach pod spodem, tylko jest drukowany na nich. W offsecie, gdzie pracuje się wieloma zespołami farbowymi i zachodzi ryzyko minimalnych przesunięć (błędów pasowania), nadruk jest narzędziem ograniczającym widoczność takich przesunięć na granicy kolorów.
Najbardziej typowym i praktycznie uzasadnionym zastosowaniem jest nadruk dla elementów koloru czarnego (np. małe napisy, cienkie kontury, kody). Jeżeli czarny obiekt wybijałby tło, a pasowanie nie byłoby idealne, na krawędziach mogłyby pojawić się jasne obwódki. Nadruk czerni pozwala tego uniknąć, bo pod czernią pozostaje nadrukowane tło.
Pozostałe odpowiedzi nie są właściwą regułą przygotowalni:
- Elementy "koloru żółtego" – żółty ma niską gęstość optyczną i overprint może dać nieprzewidywalne zmiany barwy (mieszanie z tłem), więc nie jest to uniwersalny wymóg.
- Obiekty "wypełnione gradientem" – gradient to sposób wypełnienia, a nie wskazanie do nadruku. Dla gradientów zwykle ważniejsze są rozdzielczość, separacja i kontrola przejść tonalnych niż samo ustawienie overprint.
- Elementy "drukowane farbami Pantone" – Pantone (kolory dodatkowe) mogą, ale nie muszą być ustawiane jako nadruk; zależy to od technologii, podłoża i zamierzonego efektu. Nie jest to zasada tak typowa i domyślna jak nadruk dla czerni w pracach CMYK.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy nadruku w offsecie i nie podaje szczególnych warunków, najbezpieczniej kojarzyć nadruk z czernią (zwłaszcza tekstem) oraz z celem: ograniczenie skutków problemów z pasowaniem.
