Analiza SWOT porządkuje informacje o sytuacji organizacji w czterech polach: mocne strony i słabe strony (czynniki wewnętrzne) oraz szanse i zagrożenia (czynniki zewnętrzne).
Szanse (opportunities) to pozytywne zjawiska w otoczeniu firmy, które mogą poprawić jej wyniki, ale nie są bezpośrednio "własnością" przedsiębiorstwa. Typowe przykłady to trendy rynkowe, zmiany preferencji klientów, wzrost popytu, nowe kanały sprzedaży czy korzystne zmiany u partnerów.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "Wzrost popytu na produkty branży Y". To czynnik pochodzący z rynku (otoczenie zewnętrzne). Firma może go wykorzystać (np. zwiększyć sprzedaż), ale nie kontroluje go wprost.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w roli "szans":
- "Wysokie umiejętności pracowników firmy X" – to zasób wewnętrzny (kompetencje), czyli mocna strona, a nie szansa.
- "Silna pozycja rynkowa firmy X" – opisuje aktualną sytuację i przewagę firmy, wynikającą z jej działań/zasobów; w SWOT klasyfikuje się to jako mocną stronę.
- "Nowoczesne technologie stosowane przez firmę X" – dotyczą tego, czym firma dysponuje i jak działa wewnętrznie; to również mocna strona.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w zdaniu występuje "firma ma / firma stosuje / pracownicy mają", to zwykle czynnik wewnętrzny (S lub W). Jeśli mowa o rynku, klientach, popycie, konkurencji czy trendach – to zwykle czynnik zewnętrzny (O lub T).