KWALIFIKACJA PGF7 - TEST WIEDZY NR 8

W przygotowaniu grafiki do druku kluczowe jest, aby plik nie degradował obrazu na etapie zapisu i ponownego przetwarzania. Z podanych formatów najlepszą jakość wydruku najczęściej zapewnia TIFF, bo jest formatem "produkcyjnym" w poligrafii i DTP: pozwala zachować dużą ilość informacji o obrazie i może działać bez kompresji stratnej (albo z kompresją bezstratną, zależnie od ustawień).

Dlaczego "TIFF"?

• TIFF jest chętnie przyjmowany w workflow DTP jako plik rastrowy o wysokiej jakości, nadający się do składu i dalszej obróbki.
• W przeciwieństwie do formatów typowo "internetowych", TIFF nie jest z definicji nastawiony na maksymalne zmniejszanie rozmiaru kosztem jakości.
• W praktyce łatwiej nim kontrolować jakość (brak artefaktów kompresji, brak ograniczeń typowych dla GIF).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są gorsze w kontekście druku?

• GIF jest formatem do prostych grafik ekranowych. Ma istotne ograniczenia liczby kolorów, przez co nie nadaje się do fotografii i większości materiałów drukowanych o wysokiej jakości.
• JPEG zazwyczaj używa kompresji stratnej. Przy silniejszej kompresji pojawiają się artefakty (np. "kostkowanie", utrata detali), które w druku mogą być bardziej widoczne niż na ekranie.
• PNG jest formatem bezstratnym i bywa bardzo dobry do grafiki ekranowej oraz elementów z przezroczystością. Jednak w typowych procesach poligraficznych i w przekazywaniu plików do druku częściej spotyka się TIFF jako format rastrowy "do produkcji", a PNG częściej jako format "do publikacji cyfrowej".

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się TIFF obok JPEG i GIF, a pytanie dotyczy druku i jakości, zwykle wybiera się TIFF. W codziennej praktyce do całych projektów drukarskich bardzo często stosuje się też PDF, ale w tym zadaniu nie ma go wśród opcji.