Technika pavé (często zapisywana także jako pavé) w florystyce odnosi się do sposobu układania materiału roślinnego tak, aby uzyskać efekt bardzo zwartej, "wybrukowanej" powierzchni. Kluczowe są: duża gęstość, równa wysokość elementów oraz wrażenie płaskiej mozaiki zbudowanej z wielu punktów (np. główek kwiatów).
Dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna?
Opis "różne kwiaty ułożone w gęstym, płaskim wzorze" oddaje istotę pavé: liczy się sposób ułożenia (gęsto i równo) oraz efekt płaszczyzny. W praktyce można używać jednego gatunku lub kilku, ale charakterystyczny jest właśnie wizualny efekt zwartego "dywanu" kwiatów.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Wysokie, pionowe kompozycje" – to opis kierunku i formy przestrzennej (dominanta wysokości), a nie techniki pavé. Pavé dąży raczej do wyrównania i spłaszczenia powierzchni, nie do budowania wysokości.
- "Z jednego rodzaju kwiatu" – ograniczenie do jednego gatunku nie definiuje techniki. Kompozycja może być monogatunkowa, ale nadal musi mieć cechy pavé (gęstość i równa, płaska powierzchnia). Sam dobór jednego gatunku to za mało.
- "W kształcie serca" – kształt serca to forma/obrys kompozycji, a pavé to sposób wypełnienia i ułożenia materiału. Można wykonać serce techniką pavé, ale nie jest to definicja tej techniki.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedzi pojawiają się słowa "gęsto", "równo", "płaska powierzchnia", "mozaika", zwykle opisują one technikę pavé. Natomiast "serce", "koło", "trójkąt" częściej wskazuje na kształt, a "pionowa/wysoka" na formę przestrzenną.
