Publikacje cenowe w kosztorysowaniu pełnią rolę źródła danych, na podstawie których dobiera się ceny lub składniki ceny do pozycji kosztorysowych (np. robocizna, materiały, sprzęt) oraz sprawdza warunki ich stosowania. Dlatego kluczową czynnością jest odczytanie i zastosowanie informacji zawartych w publikacji: co dokładnie obejmuje dana cena, jakiej jednostki dotyczy, jakie są założenia (np. zakres robót, poziom cen, miejsce/warunki), a także jak publikacja każe łączyć dane w wycenie.
Odpowiedź "Odczytanie i zastosowanie informacji zawartych w publikacji" jest poprawna, bo bez tego kosztorys może stać się niespójny: można nieświadomie użyć ceny w innej jednostce, dla innego zakresu robót albo z pominięciem istotnych warunków. Prawidłowa praca z publikacją to nie tylko "wzięcie liczby", ale również rozumienie, jak i kiedy wolno ją zastosować.
- "Wybór najtańszych materiałów" jest błędny, bo kosztorys ma odzwierciedlać wymagania inwestora, projekt i standard, a nie arbitralnie minimalizować koszt. Najtańsza opcja może nie spełniać parametrów, trwałości lub technologii wykonania.
- "Wybór najdroższych materiałów" jest błędny z analogicznego powodu: wysoka cena nie jest celem kosztorysowania i nie gwarantuje zgodności z projektem. Może też niepotrzebnie zawyżyć wycenę i wprowadzić klienta w błąd.
- "Ignorowanie informacji zawartych w publikacji" jest oczywiście nieprawidłowe, bo zaprzecza sensowi używania publikacji cenowych. Pominięcie danych źródłowych oznacza brak kontroli nad tym, czy zastosowane ceny są uzasadnione i porównywalne.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się praca na źródłach (publikacje, katalogi, bazy), poprawna odpowiedź zwykle dotyczy rzetelnego odczytu i zastosowania danych zgodnie z ich opisem, a nie "optymalizacji" przez skrajny wybór (najtańsze/najdroższe).
