Informacja "Rozdzielczość: 300 dpi" opisuje gęstość zapisu szczegółów na jednostkę długości. Skrót dpi (dots per inch) oznacza "punktów na cal". W kontekście plików graficznych i DTP bardzo często spotyka się też zapis PPI (pixels per inch), czyli "pikseli na cal". W wielu dokumentacjach produkcyjnych te określenia bywają używane potocznie zamiennie, a intencja jest jedna: obraz ma mieć wystarczającą liczbę próbek (pikseli) na cal, aby na wydruku nie był widoczny spadek ostrości.
Dlatego odpowiedź "Obraz powinien mieć 300 pikseli na cal (dpi - dots per inch)" trafnie interpretuje wymaganie jakościowe: przygotowany plik powinien zawierać materiał rastrowy o rozdzielczości 300 na cal w skali 1:1, co zwykle zapewnia dobrą jakość w druku.
Pozostałe propozycje są błędne, bo opisują inne wielkości:
- "Szybkość drukowania wynosi 300 stron na minutę" dotyczy wydajności urządzenia (parametr produkcyjny), a nie rozdzielczości obrazu w pliku.
- "Drukarka powinna używać 300 ml tuszu na stronę" odnosi się do zużycia farby/tuszu; dodatkowo taka jednostka nie jest standardowym sposobem opisu ustawień rozdzielczości.
- "Papier powinien ważyć 300 g/m2" to gramatura podłoża, czyli parametr materiałowy, niezwiązany z liczbą punktów/pikseli.
W przygotowaniu do druku warto pamiętać o praktycznej konsekwencji: jeśli obraz ma zbyt niską rozdzielczość w stosunku do planowanego powiększenia, to po skalowaniu efektywna rozdzielczość spadnie i może pojawić się "pikseloza" lub brak szczegółów. Z kolei bardzo wysoka rozdzielczość może nie poprawić jakości wydruku, a zwiększać masę pliku i czas przetwarzania.