Aby móc edytować obiekt graficzny bez utraty jakości, kluczowe jest, czy zapis jest wektorowy, czy rastrowy. W grafice wektorowej obiekt jest opisany matematycznie (linie, krzywe, wypełnienia), więc jego kształt można zmieniać i skalować praktycznie dowolnie, a obraz pozostaje ostry.
SVG (Scalable Vector Graphics) to właśnie format wektorowy. Dzięki temu nadaje się do logotypów, ikon, piktogramów i elementów interfejsu, które muszą być edytowalne i wyglądać dobrze w różnych rozmiarach (np. w druku i w WWW).
- Dlaczego SVG jest poprawne? Bo przechowuje kształty jako obiekty/ścieżki, które można edytować (np. w edytorze wektorowym) i skalować bez "rozmycia" czy pikselizacji.
- Dlaczego JPEG jest błędny? JPEG zapisuje obraz rastrowo i zwykle stosuje kompresję stratną. Nawet jeśli plik wygląda dobrze, edycja i ponowny zapis mogą pogarszać jakość, a skalowanie w górę ujawni piksele/artefakty.
- Dlaczego PNG jest błędny? PNG to również raster. Może być bezstratny przy zapisie, ale nadal ma określoną liczbę pikseli. Powiększanie lub istotne przekształcenia obiektu prowadzą do utraty ostrości (interpolacja), więc nie spełnia warunku "bez utraty jakości" w sensie wektorowym.
- Dlaczego GIF jest błędny? GIF to format rastrowy z ograniczoną paletą barw, często używany do prostych animacji. Nie jest przeznaczony do precyzyjnej, bezstratnej edycji obiektów i skalowania jak wektor.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się edycja obiektu i brak utraty jakości przy skalowaniu, szukaj formatu wektorowego (tu: SVG). Gdy odpowiedzi to wyłącznie formaty rastrowe, warunek "bez utraty jakości" zwykle nie będzie spełniony.
