W projektach graficznych i multimedialnych bardzo często pracuje się na plikach rastrowych (zbudowanych z pikseli). Do najpowszechniej spotykanych formatów należą "JPG i PNG", ponieważ są szeroko obsługiwane przez przeglądarki, systemy operacyjne i programy graficzne.
JPG (JPEG) jest typowo używany do fotografii i obrazów o dużej liczbie przejść tonalnych. Jego cechą jest kompresja stratna: pozwala mocno zmniejszyć rozmiar pliku kosztem pewnej utraty jakości. Dzięki temu nadaje się do publikacji w internecie i dystrybucji zdjęć, gdy liczy się mała waga pliku.
PNG jest formatem, który zwykle kojarzy się z bezstratnym zapisem oraz z obsługą przezroczystości (kanału alfa). To częsty wybór dla elementów interfejsu, logotypów, ikon czy grafik, w których ważne są ostre krawędzie i możliwość nakładania na tło.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo nie są typowymi formatami przechowywania obrazów cyfrowych:
- "DOC i PDF" to formaty dokumentów (edytowalnych lub do publikacji). Mogą zawierać obrazy, ale nie są podstawowymi formatami obrazów.
- "MP3 i WAV" to formaty dźwięku (kompresowany i nieskompresowany), niezwiązane z zapisem grafiki.
- "TXT i CSV" to formaty danych tekstowych/tabelarycznych, a nie obrazów.
W praktyce warto też pamiętać, że oprócz JPG i PNG spotyka się inne formaty (np. do WWW lub urządzeń mobilnych), ale w podstawowym zestawie "najczęściej używanych" odpowiedź "JPG i PNG" pozostaje typowa dla pracy projektowej.
