KWALIFIKACJA CHM4 - TEST WIEDZY NR 10

Alkacymetria należy do analizy objętościowej i obejmuje miareczkowania oparte na reakcji zobojętniania (kwas–zasada). W takim oznaczeniu analityk dodaje do próbki (analitu) roztwór mianowany o znanym stężeniu (titrant) aż do osiągnięcia punktu końcowego (np. wskazanego przez zmianę barwy wskaźnika lub pomiar pH). Kluczowym wymaganiem metody jest więc dokładne i płynnie kontrolowane odmierzanie objętości titranta.

Sprzętem zaprojektowanym właśnie do tego zadania jest bureta: ma podziałkę umożliwiającą odczyt objętości oraz kran/zamek pozwalający precyzyjnie regulować wypływ (kroplami lub strużką). Dzięki temu można wiarygodnie wyznaczyć objętość zużytego roztworu mianowanego, a następnie obliczyć stężenie lub zawartość oznaczanego składnika.

• Spektrofotometr jest typowy dla metod instrumentalnych (spektrofotometria), gdzie mierzy się absorbancję/ transmitancję, a nie dozowaną objętość roztworu w titracji.
• Centryfuga służy do rozdzielania faz (np. oddzielania osadu od cieczy) na podstawie siły odśrodkowej; nie umożliwia miareczkowania i nie zastępuje szkła miarowego.
• Mikroskop stosuje się do obserwacji preparatów i struktur (np. w analizie mikroskopowej), co jest inną grupą technik niż alkacymetria.

Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w pytaniu pojawia się "alkacymetria", "miareczkowanie" lub "analiza objętościowa", szukaj w odpowiedziach szkła miarowego do dozowania i odczytu objętości (najczęściej burety), a nie aparatury pomiarowej typowej dla metod instrumentalnych.