Dobór smaru do warunków pracy opiera się na parametrach eksploatacyjnych podanych w danych technicznych, w tym na dopuszczalnej temperaturze pracy. W zadaniu kryterium jest jedno: maszyna pracuje w warunkach wysokiej temperatury, więc należy wskazać smar, który zachowa właściwości w możliwie najwyższej temperaturze.
Z tabeli wynika, że:
- Smar litowy – do 120°C,
- Smar silikonowy – do 200°C,
- Smar grafitowy – do 400°C,
- Smar miedziany – do 1000°C.
Najwyższą dopuszczalną temperaturę ma smar miedziany, dlatego jest właściwym wyborem dla pracy w wysokiej temperaturze w ramach danych z tabeli.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Smar litowy ma najniższy limit (120°C) – w wysokiej temperaturze może nie zapewnić poprawnego smarowania.
- Smar silikonowy (200°C) jest lepszy od litowego, ale wciąż ma dużo niższy zakres niż smar grafitowy i miedziany.
- Smar grafitowy (400°C) nadaje się do wyższych temperatur niż litowy i silikonowy, jednak w tabeli istnieje opcja o jeszcze wyższym limicie (miedziany).
W praktyce warto pamiętać, że o doborze środka smarnego decydują także inne czynniki (obciążenia, prędkość, środowisko pracy, kompatybilność materiałowa), ale w tym pytaniu oceniane jest wyłącznie poprawne porównanie zakresów temperaturowych.
