KWALIFIKACJA BUD19 - TEST WIEDZY NR 3

PYTANIE NR 10.
Przygotowujesz szkic określający położenie wznawianych znaków granicznych. Jakie elementy powinny znaleźć się na tym szkicu?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Szkic położenia wznawianych znaków musi pozwalać jednoznacznie odtworzyć ich lokalizację.
Dlatego powinien pokazywać: same wznawiane znaki, przebieg granic działek ewidencyjnych oraz trwałe szczegóły terenowe (np. naroża budynków, ogrodzenia, krawężniki) jako punkty odniesienia. Odpowiedzi z "tylko…" pomijają ważny kontekst.

Pełne wyjaśnienie:

Szkic sporządzany przy wznawianiu znaków granicznych ma przede wszystkim funkcję dokumentacyjną i odtworzeniową: powinien umożliwić zrozumienie, gdzie w terenie znajdują się (lub zostały odtworzone) znaki graniczne oraz jak ich położenie odnosi się do sytuacji terenowej i przebiegu granic ewidencyjnych.

Dlatego kompletna informacja na takim szkicu obejmuje trzy grupy elementów:

  • Wznawiane znaki graniczne – bo to one są przedmiotem czynności i muszą być jednoznacznie wskazane na szkicu.
  • Granice działek ewidencyjnych – aby osadzić znaki w kontekście przebiegu granic i pokazać ich relację do granicy działki (np. załamania granicy, narożniki).
  • Trwałe szczegóły terenowe – czyli obiekty/stabilne elementy w terenie, które mogą służyć jako punkty odniesienia. Dzięki nim szkic jest użyteczny także wtedy, gdy w przyszłości trzeba będzie sprawdzić, odszukać lub zweryfikować położenie znaku.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "Tylko wznawiane znaki graniczne i granice działek ewidencyjnych" – brakuje odniesienia do trwałych szczegółów. Bez nich szkic jest mniej praktyczny w terenie i trudniej go zweryfikować bez dodatkowych danych.
  • "Tylko wznawiane znaki graniczne i trwałe szczegóły terenowe" – pomija granice działek ewidencyjnych, a to właśnie granica jest kluczowym kontekstem dla znaku granicznego w dokumentacji katastralnej.
  • "Tylko granice działek ewidencyjnych i trwałe szczegóły terenowe" – nie pokazuje wprost, które znaki są wznawiane, więc nie spełnia celu szkicu dotyczącego znaków granicznych.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się wariant "kompletny" oraz kilka wariantów "tylko…", zwykle poprawna jest opcja obejmująca zarówno obiekt główny (znak), jak i kontekst graniczny oraz odniesienie terenowe.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Na szkicu powinny być pokazane wznawiane znaki graniczne, granice działek ewidencyjnych oraz trwałe szczegóły terenowe, które stanowią odniesienie w terenie. Taki zestaw elementów ułatwia identyfikację i kontrolę położenia znaku.
Trwałe szczegóły terenowe pełnią rolę punktów odniesienia. Dzięki nim można w praktyce odszukać miejsce znaku i zweryfikować jego położenie nawet po czasie, bez konieczności posiadania dodatkowych materiałów pomiarowych.
To mogą być elementy stabilne i łatwo rozpoznawalne, np. naroża budynków, ogrodzenia, krawężniki, ściany oporowe czy trwałe punkty infrastruktury. Ważne, by były jednoznaczne i mało podatne na szybkie zmiany.
Nie jest to dobre podejście, bo szkic ma być czytelny w kontekście ewidencji i przebiegu granicy. Same znaki bez pokazania granic działek utrudniają interpretację, zwłaszcza gdy w pobliżu występuje więcej punktów granicznych.
Szkic terenowy jest zwykle uproszczonym rysunkiem roboczym pokazującym relacje obiektów w terenie (znaki, granice, odniesienia). Mapa ewidencyjna to dokument kartograficzny EGiB o określonych zasadach prezentacji i zakresie informacji.
Częste błędy to pomijanie trwałych odniesień, zbyt "oszczędny" szkic ograniczony do jednego typu elementów, nieczytelne oznaczenia oraz brak spójnego przedstawienia relacji znaku do przebiegu granicy działki. To obniża wartość dokumentacyjną szkicu.
W dokumentacji geodezyjnej liczy się komplet informacji potrzebnych do identyfikacji i odtworzenia położenia w terenie. Odpowiedzi z "tylko…" często pomijają istotny kontekst (granice lub odniesienia terenowe), przez co szkic staje się niepełny.
Szkic przygotowuje się w trakcie czynności terenowych związanych z wznawianiem znaków granicznych, aby udokumentować ich usytuowanie i relacje do granic oraz szczegółów terenowych. Jest to element ułatwiający późniejszą analizę i kontrolę.
Najbardziej pomagają trwałe szczegóły terenowe pokazane w relacji do znaku oraz zarys przebiegu granic działek. Dzięki temu można odtworzyć położenie znaku w terenie nawet po zmianach sezonowych czy drobnych przekształceniach otoczenia.
Warto uczyć się poprzez analizę przykładów szkiców i operatów (zajęcia praktyczne), zapamiętać cel szkicu (odtworzenie i kontrola w terenie) oraz ćwiczyć rozpoznawanie, jakie elementy są niezbędne: znak + granice + trwałe odniesienia.
info

Około 54% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Eksperci podkreślają: "Odpowiedzi z "tylko…" pomijają ważny kontekst."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z zakresu EGiB oraz czynności granicznych (wznawianie/wyznaczanie punktów granicznych)
  • Materiały szkoleniowe z dokumentacji geodezyjnej i zasad sporządzania szkiców polowych
  • Instrukcje i wytyczne branżowe stosowane w pracach katastralnych (aktualne na dzień nauki)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego