W praktyce rolniczej i ogrodniczej po zbiorze wykonuje się selekcję i sortowanie warzyw, aby oddzielić produkt pełnowartościowy od tego z drobnymi wadami (np. niewielkie otarcia, przebarwienia, nieregularny kształt), który nadal nadaje się do spożycia. Dlatego poprawne jest: oddzielić warzywa z defektami i sprzedać je po obniżonej cenie.
Taka decyzja ma kilka zalet:
- Ekonomia – zmniejsza straty finansowe, bo produkt jadalny nadal generuje przychód.
- Jakość handlowa – partia "ładniejsza" zachowuje swoją wartość i może być sprzedana drożej.
- Uczciwość wobec kupującego – cena odzwierciedla jakość; klient wie, że kupuje towar z drobną wadą.
- Ograniczanie marnowania żywności – nie wyrzuca się produktu, który może trafić do konsumpcji.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Wyrzuć wszystkie warzywa z defektami." To reakcja zbyt radykalna. Drobna wada estetyczna nie zawsze oznacza, że produkt jest niejadalny; wyrzucanie zwiększa straty i marnotrawstwo.
- "Sprzedaj wszystkie warzywa po tej samej cenie." Pomija zróżnicowanie jakości. W praktyce rynkowej cena zwykle zależy od wyglądu i klasy towaru; jednakowa cena może budzić niezadowolenie klientów i utrudniać sprzedaż.
- "Przetwórz warzywa z defektami na kompost." Kompostowanie jest sensowne dla odpadów i produktu nienadającego się do spożycia, ale jeśli warzywa są jadalne, lepszą kolejnością działań jest najpierw wykorzystanie konsumpcyjne (sprzedaż/oddanie/przetwórstwo spożywcze), a dopiero na końcu zagospodarowanie odpadowe.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści jest informacja, że produkt ma niewielkie defekty, ale nadal jest jadalny, najczęściej chodzi o decyzję: odsoruj i sprzedaj w niższym standardzie, zamiast utylizować.
