Przyjęcie zakupionego środka trwałego do ewidencji i jednoczesne przekazanie go do użytkowania dokumentuje się dowodem "OT". W praktyce jest to dokument, który stanowi podstawę do ujęcia środka trwałego w rejestrze (ewidencji analitycznej) oraz do rozpoczęcia dalszych czynności, takich jak przypisanie miejsca użytkowania, osoby odpowiedzialnej czy ustalenie momentu rozpoczęcia amortyzacji (zgodnie z przyjętymi w jednostce zasadami).
Odpowiedź "OT" jest właściwa, ponieważ odnosi się właśnie do operacji przyjęcia środka trwałego — czyli momentu, w którym składnik majątku zostaje formalnie wprowadzony do ewidencji środków trwałych i może być użytkowany.
Pozostałe propozycje są mylące, bo również występują w dokumentacji księgowej, lecz dotyczą innych zdarzeń:
- "PK" jest kojarzone z księgowaniami zbiorczymi lub korektami i bywa używane jako dokument wewnętrzny do ujęcia zapisów, ale nie jest typowym potwierdzeniem przyjęcia konkretnego środka trwałego do użytkowania.
- "PT" odnosi się do przemieszczeń/przekazań w obrębie majątku (np. między komórkami organizacyjnymi), więc dotyczy zmiany miejsca użytkowania lub odpowiedzialności, a nie pierwotnego przyjęcia po zakupie.
- "LT" wiąże się z wycofaniem składnika z ewidencji (likwidacją/zdjęciem ze stanu), czyli jest przeciwieństwem przyjęcia do użytkowania.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o środki trwałe najpierw ustal, czy operacja dotyczy wprowadzenia, przesunięcia czy wycofania z ewidencji. Dopiero potem dobieraj właściwy dowód księgowy.
