Broda ducktail (dosłownie "kaczy ogon") to styl zarostu rozpoznawalny po kształcie: broda jest pełna (zarost obejmuje policzki, linię żuchwy i podbródek), ale jej długość nie jest równa w całym obszarze.
Najważniejsza cecha tego stylu to kontrast długości:
- boki (policzki i okolice linii żuchwy) są zwykle krótsze i prowadzone równo/porządnie,
- część na brodzie (podbródek) pozostaje dłuższa i jest modelowana w zwężający się kształt, kończący się wyraźnym, spiczastym zakończeniem.
Dlatego definicja mówiąca o pełnej brodzie, która jest krótka na bokach i jednocześnie dłuższa oraz spiczasta na brodzie, trafnie opisuje ducktail.
Dlaczego pozostałe opisy są gorsze lub mylące? Część z nich redukuje styl tylko do informacji "dłużej na brodzie", co jest zbyt ogólne, bo wiele stylów (różne odmiany wydłużonego podbródka) spełnia ten warunek. Inne odpowiedzi są w praktyce parafrazą tej samej definicji, przez co mogą sugerować więcej niż jedną poprawną opcję, jeśli nie doprecyzuje się sformułowań.
W praktyce barberskiej ducktail uzyskuje się przez stopniowanie: skracanie i porządkowanie boków oraz zostawienie masy na podbródku, a następnie wyraźne wymodelowanie konturu tak, by linie schodziły do punktu. Kluczowe jest zachowanie symetrii i czystych linii policzków oraz szyi, bo bez tego "ogon" nie będzie czytelny.
