W typowej technologii montażu silnika tłokowego kolejność prac wynika z zależności konstrukcyjnych i z tego, które elementy stanowią bazę dla kolejnych podzespołów. Wał korbowy jest elementem osadzanym w bloku na łożyskach (panewkach) i wyznacza geometrię oraz możliwość dalszego montażu zespołu tłokowo-korbowodowego. Dlatego opis błędu "Tłoki powinny być zainstalowane po wałku korbowym" jest logicznie poprawny: najpierw montuje się wał, a następnie tłoki (zwykle jako tłok z korbowodem), aby można było prawidłowo połączyć korbowód z czopem korbowym oraz swobodnie obracać wałem podczas kontroli.
Stwierdzenie "Głowica silnika powinna być zainstalowana przed tłokami" jest nieprawidłowe w tym ujęciu, bo głowica zamyka górę cylindra i po jej montażu dostęp do cylindrów jest ograniczony. W praktyce głowicę montuje się po zakończeniu prac w bloku i po przygotowaniu elementów, które muszą znaleźć się w cylindrach (np. tłoki).
Teza "Wał korbowy powinien być zainstalowany jako ostatni" również jest błędna: wał jest elementem, który musi być osadzony w bloku przed połączeniem z korbowodami i przed zamknięciem zespołu innymi elementami. Montaż "na końcu" utrudniałby lub uniemożliwiałby poprawne łożyskowanie i kontrolę luzów oraz płynności obrotu.
Odpowiedź "Kolejność jest poprawna, nie ma błędu" jest fałszywa, bo w przedstawionej tabeli tłoki widnieją przed wałem korbowym, co przeczy typowej logice montażu mechanizmu korbowego. Na egzaminie warto pamiętać zasadę: najpierw elementy bazowe i łożyskowane w bloku, potem elementy współpracujące, a na końcu elementy zamykające/obudowujące, takie jak głowica.
