W rolnictwie precyzyjnym decyzje nawozowe podejmuje się na podstawie danych przestrzennych (stref/fragmentów pola), tak aby dawkować składniki tam, gdzie są potrzebne. Tabela pokazuje trzy pola o różnym pH i różnej zawartości fosforu (mg/kg). Jeżeli celem pytania jest decyzja o nawożeniu fosforowym na podstawie zasobności, to w praktyce dąży się do zastosowania nawozu przede wszystkim w miejscach, gdzie fosforu jest mniej.
Odpowiedź "Zastosować nawóz fosforowy tylko na polach 1 i 2" odzwierciedla podejście strefowe: pole 3 ma najwyższą wartość fosforu w zestawieniu, więc priorytetem jest uzupełnienie P na polach o niższej zasobności (1 i 2). Takie działanie wpisuje się w ideę ograniczania kosztów i ryzyka nadmiernego nawożenia oraz budowania map aplikacyjnych (zmienna dawka).
Dlaczego pozostałe propozycje są mniej trafne:
- "Zastosować nawóz fosforowy na całym polu" ignoruje różnice między strefami i jest sprzeczne z logiką nawożenia zmiennego – prowadzi do podania fosforu także tam, gdzie jest relatywnie więcej.
- "Zastosować nawóz fosforowy tylko na polu 2" pomija pole 1, które również ma niższą zawartość fosforu niż pole 3; to przykład błędu polegającego na skupieniu się na jednym wskazaniu i odrzuceniu części danych.
- "Zastosować nawóz fosforowy tylko na polach 1 i 3" obejmuje strefę o najwyższej zawartości fosforu (pole 3), a pomija pole 2, które ma najniższą wartość P w tabeli – to odwraca priorytety wynikające z analizy.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach o rolnictwie precyzyjnym najpierw określ, jaki parametr jest kryterium decyzji (tu: fosfor), a potem wybierz wariant zgodny z zasadą "więcej tam, gdzie mniej w zasobności". pH bywa ważne dla dostępności składników, ale jeśli pytanie wymaga jednej decyzji o nawozie P, kluczowe jest porównanie wartości mg/kg pomiędzy strefami.
