Przyłącze wodociągowe jest elementem pośrednim między siecią wodociągową a wewnętrzną instalacją wodociągową w nieruchomości odbiorcy. Kluczowe jest to, że przyłącze nie kończy się "tam, gdzie wygodnie" (np. na ścianie budynku), tylko w miejscu określonym definicją prawną.
Poprawne jest wskazanie: "pierwszego zaworu za wodomierzem", ponieważ definicja przyłącza obejmuje odcinek przewodu łączącego sieć z instalacją wewnętrzną wraz z zaworem za wodomierzem głównym. Wodomierz główny jest elementem zlokalizowanym na przyłączu i służy do pomiaru ilości pobranej wody, a zawór za nim wyznacza praktyczną i formalną granicę przejścia do instalacji wewnętrznej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "wodomierza głównego" – to częsty błąd: wodomierz nie stanowi końca przyłącza, bo definicja wyraźnie wskazuje jeszcze zawór znajdujący się za nim.
- "ściany zewnętrznej budynku" – granica przyłącza nie jest utożsamiana z obrysem budynku ani granicą nieruchomości; wodomierz może być w studzience lub w budynku, a koniec przyłącza i tak wyznacza zawór za wodomierzem.
- "zasuwy domowej" – choć w praktyce spotyka się różną armaturę na trasie przyłącza, to w tej definicji punktem granicznym jest zawór za wodomierzem głównym, a nie dowolna zasuwa.
W praktyce poprawne rozpoznanie końca przyłącza pomaga określić zakres robót, miejsce montażu armatury i wodomierza oraz rozdzielić odpowiedzialność eksploatacyjną między elementami systemu.
