W reklamie techniki perswazji opisuje się przez mechanizm wpływu, jaki uruchamiają u odbiorcy. W tym zadaniu trzeba dopasować nazwę techniki do jej typowego sposobu działania.
"Wykorzystanie opinii znanej osoby" odpowiada technice testimonial (rekomendacji/autorytetu). Kluczowe jest tu przeniesienie wiarygodności i sympatii do osoby na produkt: odbiorca ma myśleć "skoro ta osoba poleca, to warto". Częstym wariantem jest ekspert (autorytet) lub celebryta (rozpoznawalność).
"Przedstawienie produktu jako lepszego od konkurencyjnego" to porównanie. Mechanizm opiera się na zestawieniu cech, ceny, parametrów lub efektów użycia z inną ofertą. Odbiorca ma łatwiej podjąć decyzję, bo dostaje prostą ramę oceny: "nasz produkt wygrywa w tym aspekcie".
"Wywołanie lęku związanego z nieposiadaniem produktu" to technika strachu (apel lękowy). Reklama pokazuje negatywną konsekwencję lub ryzyko (np. problem, zagrożenie, wstyd, strata), a następnie wskazuje produkt jako rozwiązanie, które redukuje obawę.
Dlaczego pozostałe dopasowania są błędne? Ponieważ mieszają różne źródła perswazji: autorytet osoby (testimonial) nie jest tym samym co przewaga nad konkurencją (porównanie), a emocjonalne wzbudzanie obawy (strach) nie jest argumentem o wyższości parametrów. Na egzaminie warto wypatrywać słów-kluczy: kto mówi (autorytet), z kim zestawiamy (konkurencja), jaką emocję wzbudzamy (lęk) – i dopiero wtedy dopasować technikę.
