KWALIFIKACJA DRM8 - CZERWIEC 2022

PYTANIE NR 7.
Przyrząd przedstawiony na ilustracji jest przeznaczony do pomiaru
Ilustracja przedstawia przyrząd pomiarowy, który jest przeznaczony do mierzenia wilgotności drewna.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wilgotność drewna jest jedną z kluczowych cech kontrolowanych w produkcji drzewnej. Przyrządy pokazywane na takich ilustracjach to zwykle wilgotnościomierze, które służą do szybkiej oceny zawartości wody w tarcicy/elementach. Pozostałe opcje dotyczą innych badań (gęstość, połysk, chropowatość) i innych metod pomiaru.

Pełne wyjaśnienie:

W praktyce przemysłu drzewnego bardzo często kontroluje się wilgotność drewna, ponieważ wpływa ona na:

  • stabilność wymiarową (pęcznienie i skurcz),
  • ryzyko paczenia, pękania i powstawania wad,
  • możliwość klejenia i nakładania powłok,
  • dobór parametrów suszenia oraz decyzję o dosuszaniu.

Dlatego typowym przyrządem rozpoznawanym na ilustracjach egzaminacyjnych jest wilgotnościomierz do drewna, przeznaczony do pomiaru zawartości wody (wilgotności) w materiale.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • Gęstości drewna nie mierzy się takim przyrządem "z ręki" wprost; zwykle wyznacza się ją z masy i objętości próbki (a w laboratorium także z uwzględnieniem wilgotności). To inny rodzaj procedury i inne wyposażenie.
  • Połysk drewna dotyczy głównie oceny wykończonych powierzchni (np. lakierowanych) i bada się go przyrządami do pomiaru połysku, które przykłada się do powierzchni w określonych warunkach. To nie jest typowy pomiar surowej tarcicy w technologii wstępnej.
  • Chropowatość drewna odnosi się do mikrogeometrii powierzchni po obróbce (np. struganiu, szlifowaniu). Wymaga profilometru lub innego przyrządu do oceny chropowatości i odpowiedniej metody pomiaru.

Na egzaminie warto zapamiętać: wilgotność kontroluje się najczęściej na etapie suszenia, magazynowania i przed klejeniem/wykończeniem, bo jest parametrem krytycznym dla jakości wyrobu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Wilgotność drewna to zawartość wody w drewnie. Mierzy się ją, bo wpływa na skurcz i pęcznienie, ryzyko paczenia oraz na procesy technologiczne (suszenie, klejenie, lakierowanie). Zbyt wysoka lub zbyt niska wilgotność może pogorszyć jakość wyrobu i zwiększyć liczbę wad.
W praktyce używa się wilgotnościomierzy, które szacują wilgotność na podstawie właściwości elektrycznych drewna. Operator przykłada czujnik lub elektrody do materiału i odczytuje wynik. To metoda szybka i wygodna w kontroli międzyoperacyjnej, ale wymaga prawidłowego doboru ustawień i warunków pomiaru.
Najczęściej błędy wynikają z pomiaru w niewłaściwym miejscu (np. tylko na powierzchni), braku uwzględnienia temperatury, złego doboru ustawień dla gatunku drewna lub zbyt krótkiego kontaktu czujnika z materiałem. Błędem jest też ocenianie całej partii na podstawie jednego odczytu.
Wilgotność mówi, ile wody zawiera drewno, a gęstość opisuje relację masy do objętości. Wilgotność może zmieniać się szybko (np. podczas suszenia), a gęstość zależy też od budowy i gatunku drewna. W praktyce gęstość wyznacza się inną metodą niż szybki pomiar wilgotnościomierzem.
Wilgotność sprawdza się m.in. po suszeniu, przed klejeniem, przed obróbką wykańczającą oraz przy przyjęciu materiału do magazynu. Pomiar pozwala ocenić, czy materiał nadaje się do kolejnej operacji, czy wymaga sezonowania lub dosuszenia, aby uniknąć wad w gotowym wyrobie.
Połysk mierzy się specjalnymi miernikami połysku, zwykle na powierzchniach wykończonych (np. lakierowanych lub olejowanych). Taki pomiar ocenia jakość powłoki i jednolitość wykończenia. Nie jest to typowa kontrola surowej tarcicy, dlatego nie należy mylić go z wilgotnościomierzem.
Chropowatość ocenia się przyrządami do badania mikrogeometrii powierzchni, np. profilometrami, które rejestrują nierówności. Pomiar wykonuje się na przygotowanej powierzchni po struganiu lub szlifowaniu. To inna procedura niż szybki pomiar wilgotności, bo dotyczy struktury powierzchni, a nie zawartości wody.
Nie zawsze. Metody warsztatowe są szybkie i użyteczne, ale wynik bywa obarczony niepewnością zależną od warunków (temperatura, gatunek, miejsce pomiaru, gradient wilgotności). Metoda laboratoryjna (np. suszarkowa) jest odniesieniem, lecz jest wolniejsza. W praktyce ważna jest powtarzalność i poprawna technika.
Zwykle wskazują na to elementy kontaktu z drewnem (czujnik przykładany lub elektrody do kontaktu z materiałem) oraz forma ręcznego miernika z wyświetlaczem. W odróżnieniu od przyrządów do połysku czy chropowatości, wilgotnościomierz jest projektowany do szybkich odczytów w materiale, a nie do analizy mikroprofilu powierzchni.
Ucz się przez porównywanie: skojarz każdy przyrząd z mierzoną wielkością (wilgotność, wymiary, kąt, prędkość itp.). Przeglądaj zdjęcia i instrukcje obsługi urządzeń spotykanych w zakładach drzewnych. Na egzaminie najpierw rozpoznaj funkcję przyrządu, a dopiero potem wybierz odpowiedź z listy.
info

Około 60% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Wilgotność drewna jest jedną z kluczowych cech kontrolowanych w produkcji drzewnej."

Źródła:

  • PN-EN 13183-1: Drewno okrągłe i tarcica — Oznaczanie wilgotności — Część 1: Metoda suszarkowa (tytuł normy jako punkt odniesienia do pojęcia "wilgotność drewna" i metod jej oznaczania)
  • PN-EN 13183-2: Drewno okrągłe i tarcica — Oznaczanie wilgotności — Część 2: Metoda elektrycznego oporu (tytuł normy jako punkt odniesienia do przenośnych pomiarów wilgotności)

Materiały:

  • Instrukcje obsługi wilgotnościomierzy do drewna (część o zasadzie pomiaru i kalibracji)
  • Podręczniki technologii drewna: rozdziały o wilgotności i suszeniu drewna
  • Materiały szkoleniowe BHP i jakości w zakładach drzewnych: kontrola surowca i półproduktów

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego