W praktyce warsztatowej (także w stolarstwie) wybór poprawnej odpowiedzi zależy od tego, jakie powierzchnie ma obejmować pomiar: czy mierzymy wymiar w środku otworu, czy na zewnątrz elementu.
Odpowiedź "średnicy wewnętrznej" jest właściwa, gdy przyrząd z rysunku ma elementy pomiarowe przeznaczone do rozparcia w otworze i oparcia o jego ścianki. Taki pomiar jest potrzebny np. przy kontroli otworów pod kołki, śruby, tuleje lub inne łączniki. Kluczowe jest to, że punkty styku z materiałem znajdują się po wewnętrznej stronie mierzonego kształtu.
Odpowiedź "grubości drążka" jest błędna, ponieważ grubość elementu pełnego (listwy, drążka, płytki) mierzy się przez oparcie przyrządu o dwie zewnętrzne przeciwległe powierzchnie. To jest inny przypadek geometryczny i inny sposób kontaktu końcówek pomiarowych z materiałem.
Odpowiedź "obwodu koła" jest błędna, bo obwód nie jest wielkością mierzoną bezpośrednio typowym przyrządem do pomiaru średnic. W praktyce najpierw mierzy się średnicę, a obwód można dopiero wyliczyć na jej podstawie. Skoro w zadaniu nie ma obliczeń, ta odpowiedź nie pasuje do sposobu użycia przyrządu.
Odpowiedź "średnicy zewnętrznej" jest błędna, gdyż średnicę zewnętrzną mierzy się przez objęcie elementu z zewnątrz (np. wałka, kołka, okrągłej listwy). W pomiarze zewnętrznym punkty styku znajdują się na zewnętrznym obrysie elementu, a nie wewnątrz otworu.
Wskazówka egzaminacyjna: patrz przede wszystkim na to, czy przyrząd "wchodzi" do otworu i opiera się o jego ścianki (wtedy mowa o średnicy wewnętrznej), czy "obejmuje" element od zewnątrz (wtedy mierzy się średnicę zewnętrzną lub grubość).
