Sensytometr to przyrząd przeznaczony do wykonywania kontrolowanej ekspozycji materiału światłoczułego. W praktyce umożliwia naświetlenie materiału w sposób powtarzalny (często stopniowany), tak aby po wywołaniu można było wyznaczyć zależność reakcji materiału od ekspozycji (krzywą charakterystyczną) i na tej podstawie określać jego parametry, w tym światłoczułość.
Odpowiedź "luksometr" jest niepoprawna, ponieważ luksometr służy do pomiaru natężenia oświetlenia w luksach (oświetlenia padającego na powierzchnię), a nie do naświetlania materiału ani wyznaczania jego charakterystyki metodą kontrolowanych ekspozycji.
Odpowiedź "fotometr" również nie pasuje: fotometr to ogólna nazwa przyrządów mierzących wielkości fotometryczne (np. luminancję, natężenie światła). Jest to narzędzie pomiarowe światła, a nie urządzenie wykonujące serię wzorcowych ekspozycji materiału.
Odpowiedź "densytometr" bywa myląca, bo występuje w podobnym kontekście kontroli procesu, ale densytometr mierzy gęstość optyczną (zaczernienie) na filmie/odbicie na papierze już po naświetleniu i obróbce. Nie służy do samego naświetlania; raczej uzupełnia sensytometr w pełnej procedurze oceny materiału.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu kluczowe jest "dokonać kontrolowanej ekspozycji materiału", szukaj urządzenia, które naświetla wzorcowo (sensytometr). Jeśli kluczowe jest "zmierzyć światło" – myśl o luksometrze/fotometrze, a jeśli "zmierzyć zaczernienie" – o densytometrze.
