Podczas regulacji luzu zaworowego trzeba zapewnić, aby elementy rozrządu nie wymuszały otwarcia zaworu. Luz mierzy się i ustawia wtedy, gdy krzywka wałka rozrządu jest ustawiona "na bazie" (nie na garbie), a dźwigienka/popychacz nie są dociskane. W praktyce dla danego cylindra najczęściej przyjmuje się ustawienie tłoka w górnym martwym punkcie na suwie sprężania, bo wtedy oba zawory (ssący i wydechowy) są zamknięte.
Odpowiedź "na samej górze w martwym punkcie przy zamkniętych zaworach" wskazuje właśnie ten właściwy moment. W cyklu czterosuwowym tłok osiąga GMP dwa razy: raz po sprężaniu (początek pracy) i raz po wydechu. Do regulacji luzu potrzebny jest ten GMP, w którym zawory są zamknięte (typowo GMP sprężania), bo wtedy wynik pomiaru szczelinomierzem odpowiada rzeczywistemu luzowi roboczemu.
Pozostałe propozycje są błędne z powodów technicznych:
- "na samym dole w martwym punkcie przy otwartych zaworach" – gdy zawór jest otwarty, krzywka naciska na mechanizm, więc nie mierzy się luzu, tylko ugięcie wynikające z pracy rozrządu.
- "w połowie odległości pomiędzy zwrotnymi punktami" – w połowie skoku tłoka nie ma pewności, w jakiej fazie znajduje się dany cylinder; zawory mogą być częściowo otwarte (nakładanie faz), a krzywka może nadal działać na popychacz.
- "na samym dole w martwym punkcie przy zamkniętych zaworach" – choć teoretycznie mogą istnieć momenty, gdy zawory są zamknięte, DMP nie jest typowym, jednoznacznym punktem odniesienia do standardowej regulacji; łatwiej o pomyłkę fazy i brak pewności ustawienia na bazie krzywki.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawia się warunek "zawory zamknięte", zwykle oznacza to wybór położenia odpowiadającego GMP sprężania dla danego cylindra.
