Pikietaż (kilometraż) to sposób jednoznacznego opisu położenia punktów i zjawisk wzdłuż osi trasy (np. drogi lub linii kolejowej) poprzez podanie odległości mierzonej wzdłuż tej osi od przyjętego początku. W praktyce geodezji inżynieryjnej stosuje się punkty o stałym interwale, aby ułatwić tyczenie, kontrolę robót oraz komunikację na budowie.
Punkty hektometrowe to punkty na osi trasy wyznaczane co jeden hektometr. Jeden hektometr to 100 metrów, więc odstęp między kolejnymi punktami hektometrowymi wynosi 100 m. Dzięki temu można szybko wskazać lokalizację wzdłuż trasy (np. w przybliżeniu "w rejonie danego hektometrażu") i uporządkować wyniki pomiarów realizacyjnych.
Dlaczego pozostałe odległości są błędne?
- 50 m – taki krok bywa spotykany jako gęstsze rozmieszczenie punktów roboczych lub punktów pośrednich, ale nie odpowiada definicji "hektometrowych" (hektometr = 100 m).
- 150 m – nie jest typowym, definicyjnym interwałem wynikającym z jednostek długości stosowanych w kilometrażu; wprowadzałby niejednoznaczność i utrudniał standardowy zapis.
- 200 m – to dwa hektometry; może występować jako rzadszy podział umowny w niektórych opracowaniach, lecz nie jest to odległość między kolejnymi punktami hektometrowymi.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się nazwa jednostki z przedrostkiem (hektometr, kilometr), warto od razu przeliczyć ją na metry i dopiero wtedy porównać z odpowiedziami. To redukuje ryzyko pomylenia "hektometrowych" z "kilometrowymi" oraz wybierania "zbyt wygodnych" wartości typu 50 m.
