W pomiarach kontrolnych (monitoringu) budowli kluczowy jest układ odniesienia. Wyniki przemieszczeń lub wychyleń obiektu mają sens tylko wtedy, gdy punkty, względem których porównuje się kolejne epoki pomiarowe, są stabilne.
Odpowiedź "zbadania stałości położenia punktów odniesienia" jest właściwa, ponieważ punkty oznaczone na szkicu jako 9–15 pełnią funkcję punktów kontrolnych/odniesienia, których położenie należy okresowo weryfikować. Jeżeli punkt odniesienia sam ulega przesunięciu (np. na skutek osiadania gruntu), to obliczone "przemieszczenia zapory" mogłyby być w rzeczywistości skutkiem ruchu punktów bazowych, a nie obiektu.
Odpowiedzi odnoszące się do "wyznaczenia wartości przemieszczeń korony zapory" oraz "wyznaczenia wartości wychyleń zapory" dotyczą wielkości opisujących ruch obiektu. Takie wielkości zwykle wyznacza się na podstawie punktów pomiarowych umieszczonych na samej budowli (np. na koronie) i dopiero po wcześniejszym sprawdzeniu, że sieć odniesienia jest stabilna.
Odpowiedź "wyznaczenia stanowisk pomiarowych" jest błędna, bo stanowisko to miejsce ustawienia instrumentu, a nie cel kontroli stabilności układu odniesienia. Stanowiska projektuje się pod kątem widoczności i geometrii pomiaru, natomiast punkty odniesienia dobiera się tak, by były poza strefą wpływów odkształceń obiektu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu pojawia się sformułowanie o punktach "odniesienia", najpierw myśl o weryfikacji stabilności bazy, a dopiero potem o obliczaniu przemieszczeń/wychyleń elementów budowli.
