W fizjologii czucia somatycznego wyróżnia się kilka głównych grup receptorów, które różnią się tym, na jaki rodzaj bodźca reagują (tzw. modalność czuciowa). W masażu praktyczne znaczenie ma to, że różne techniki i parametry bodźca (siła, tempo, czas, temperatura) będą przede wszystkim pobudzały inne receptory.
Proprioreceptory są związane z czuciem głębokim: informują o położeniu części ciała, napięciu mięśni i ruchu. Dlatego pasują do funkcji "odczuwanie pozycji i ruchu ciała".
Termoreceptory reagują na zmiany temperatury (ciepło/zimno), więc odpowiadają za "odczuwanie temperatury".
Nociceptory są receptorami bodźców potencjalnie uszkadzających tkanki i odpowiadają za odczuwanie bólu. W kontekście masażu ich pobudzenie może oznaczać zbyt dużą siłę lub zbyt intensywną technikę, co wymaga modyfikacji zabiegu.
Mechanoreceptory reagują na bodźce mechaniczne, m.in. deformację skóry i tkanek, czyli typowo na dotyk, ucisk, wibrację. Dlatego właściwe jest przypisanie im "odczuwania nacisku i dotyku".
Dlaczego pozostałe dopasowania są błędne? Najczęściej wynikają z mylenia "mechanicznego" z "ruchem ciała" (to domena propriocepcji) albo z odruchowego łączenia bólu z uciskiem. Ucisk może wywołać ból dopiero przy zbyt dużej intensywności, ale fizjologicznie podstawowa modalność "dotyk/ucisk" jest odbierana przez mechanoreceptory, a ból przez nociceptory.
