W regulacji siewnika tabela wysiewu daje nastawę wstępną dla zakładanej dawki (tu: 250 kg/ha), ale rzeczywista dawka zależy m.in. od materiału siewnego i oporów, dlatego wykonuje się próbę kręconą i koryguje ustawienie.
Skoro w próbie otrzymano 230 kg/ha, a potrzebne jest 250 kg/ha, to wysiew jest za mały (o 20 kg/ha). Aby podnieść dawkę, trzeba zwiększyć nastawę przekładni/skali.
W takich zadaniach przyjmuje się zależność w przybliżeniu liniową:
dawka ∝ nastawa
Stosujemy więc korektę proporcjonalną:
nowa_nastawa = stara_nastawa × (dawka_docelowa / dawka_uzyskana)
Stara nastawa wynika z tabeli wysiewu (w zadaniu jest ona podana w materiale graficznym) i odpowiada wartości 43. Liczymy:
- współczynnik korekty: 250/230 ≈ 1,087
- nowa nastawa: 43 × 1,087 ≈ 46,7
Skala w siewniku zwykle ma wartości całkowite, dlatego wynik zaokrągla się do najbliższej możliwej nastawy, czyli 47.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Wartości 40 i 43 oznaczają brak zwiększenia nastawy lub nawet jej zbyt niskie ustawienie, co utrzymałoby zaniżony wysiew. Wartość 50 zwiększa nastawę zbyt mocno względem potrzebnej korekty (wskazywałaby na większy zapas niż wynika z proporcji), co grozi przekroczeniem 250 kg/ha.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw sprawdź kierunek korekty. Jeśli wynik próby jest mniejszy od wymaganego, nastawę zwiększasz; jeśli większy, nastawę zmniejszasz.
