Najkorzystniejszym okresem wykonywania remontu jazu są niskie stany wody w rzece. Wynika to przede wszystkim z technologii robót i bezpieczeństwa:
- Dostęp do konstrukcji – przy niższej wodzie łatwiej odsłonić elementy jazu, dojść do nich, wykonać rozbiórki, naprawy betonu, umocnienia czy wymianę elementów stalowych.
- Bezpieczeństwo ludzi i sprzętu – mniejszy przepływ oznacza mniejsze ryzyko porwania materiałów, podmycia stanowisk pracy, zalania wykopów oraz gwałtownych zmian warunków w trakcie robót.
- Stabilniejsze warunki prowadzenia robót – łatwiej jest utrzymać tymczasowe grodzenia, odwodnienie i organizację placu budowy, gdy woda nie naciska intensywnie na zabezpieczenia.
Odpowiedź "średnich stanów wody w rzece" jest niepoprawna, bo w praktyce średnie stany nadal mogą ograniczać dostęp do elementów budowli i zwiększać ryzyko podtopień, a korzyści technologiczne są mniejsze niż przy niskiej wodzie.
Odpowiedź "wysokich stanów wody w rzece" jest błędna, ponieważ wysokie stany zwykle oznaczają największe zagrożenie hydrauliczne: trudniej kontrolować przepływ, rośnie ryzyko zniszczenia zabezpieczeń tymczasowych i przerwania robót, a BHP staje się krytyczne.
Odpowiedź "bez względu na stan wody w rzece" jest nieprawidłowa, bo termin i sposób prowadzenia remontu muszą być dostosowane do warunków hydrologicznych. Wykonawstwo "w każdych warunkach" prowadziłoby do nieuzasadnionego ryzyka oraz problemów technologicznych (odwodnienie, transport, prace w nurcie).
W nauce do egzaminu warto zapamiętać zasadę: im mniej wody i mniejszy przepływ, tym łatwiej i bezpieczniej prowadzić prace na budowlach piętrzących (oczywiście przy zachowaniu lokalnych procedur i prognoz hydrologicznych).
