W podstawowej resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO/BLS) dla osoby dorosłej przyjęto stałą proporcję działań w cyklu: 30 uciśnięć klatki piersiowej oraz 2 oddechy ratownicze. Taki schemat minimalizuje przerwy w uciskaniu klatki piersiowej, co jest kluczowe dla utrzymania przepływu krwi do mózgu i serca.
Odpowiedź "30 uciśnięć klatki piersiowej oraz 2 oddechy ratownicze." jest poprawna, bo opisuje kompletny, standardowy cykl RKO. W praktyce wykonuje się kolejne cykle 30:2, dbając o możliwie krótkie przerwy na wentylację (zwykle zaleca się, aby przerwa była jak najkrótsza, a w praktyce nie przeciągać jej).
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "20 uciśnięć… oraz 4 oddechy…" wprowadza zbyt długie przerwy na wentylację i nie odpowiada standardom BLS; zwiększanie liczby oddechów kosztem ucisków pogarsza ciągłość kompresji.
- "100 uciśnięć… oraz 1 oddech…" myli dwa różne parametry: 100–120/min to częstość uciśnięć (tempo), a nie liczba uciśnięć w cyklu. W cyklu nadal pozostaje 30 uciśnięć.
- "5 uciśnięć… oraz 2 oddechy…" to przestarzałe lub nieprawidłowe schematy; zbyt krótkie serie ucisków powodują częste przerywanie kompresji, przez co spada skuteczność.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj dwie liczby dla dorosłych: 30:2 (proporcja w cyklu) oraz 100–120/min (tempo ucisków). To częsty "haczyk" w pytaniach testowych.