Koszty uzyskania przychodu (KUP) ze stosunku pracy to ryczałtowa kwota pomniejszająca przychód pracownika przy obliczaniu podstawy opodatkowania. W typowym rozliczeniu pracowniczym nie trzeba dokumentować realnych wydatków (to nie jest zwrot kosztów dojazdu), bo ustawodawca przyjął stałe stawki.
W wariancie: jeden stosunek pracy oraz zatrudnienie poza miejscem stałego zamieszkania obowiązują podwyższone koszty w wysokości 300 zł miesięcznie, z limitem nie więcej niż 3 600 zł rocznie. Dlatego odpowiedź "3 600 zł" jest poprawna – to roczny maksymalny pułap przy naliczaniu kosztów dla tego konkretnego przypadku.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "3 000 zł" to limit roczny dla jednego stosunku pracy, ale w sytuacji, gdy pracownik mieszka w tej samej miejscowości, w której pracuje (stawka 250 zł miesięcznie). Nie pasuje do warunku "poza miejscem zamieszkania".
- "4 500 zł" odnosi się do limitu rocznego w przypadku wielu stosunków pracy (sumowanie kosztów z kilku umów), przy wariancie "w miejscu zamieszkania". To inna kategoria limitu.
- "5 400 zł" dotyczy limitu rocznego przy wielu stosunkach pracy oraz dojazdach (poza miejscem zamieszkania). To także inny przypadek niż "z jednego stosunku pracy".
W praktyce (kadry i płace) właściwe KUP wpływają na wysokość zaliczki na PIT oraz są widoczne w informacji PIT-11. Najczęstsza pułapka egzaminacyjna to pomylenie limitów dla jednego i wielu stosunków pracy albo dla miejsca zamieszkania i dojazdów.