KWALIFIKACJA OGR3 + OGR4 - STYCZEŃ 2010

PYTANIE NR 43.
Rodzaj budowli habitatowej odpowiedniej dla migracji borsuków i kun, to
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W migracji borsuków i kun stosuje się przejścia dolne dla małych ssaków, najczęściej w formie okrągłych przepustów/tuneli. Średnica 40 cm może ograniczać swobodne przejście borsuka, natomiast przekroje prostokątne 3 m i 6 m odnoszą się do przejść dla większych zwierząt, a nie dla małych ssaków.
Dlatego właściwy jest tunel okrągły o większej średnicy.

Pełne wyjaśnienie:

Dobór "budowli habitatowej" dla migracji zwierząt polega na dopasowaniu typu przejścia i jego gabarytów do grupy gatunków, które mają z niego korzystać. Dla borsuków i kun (małe ssaki) typowym rozwiązaniem są przejścia dolne małe, czyli przepusty/tunele prowadzące pod przeszkodą (np. drogą).

Odpowiedź "okrągły tunel o średnicy 80 cm" jest zgodna z ideą zapewnienia prześwitu, który umożliwia zwierzęciu swobodne przejście bez blokowania ruchu i bez wrażenia "ciasnego korytarza". W praktyce kluczowe jest to, że borsuk jest wyraźnie większy od kuny, więc dobór średnicy powinien uwzględniać przede wszystkim wymagania większego z gatunków.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?

  • "okrągły tunel o średnicy 40 cm" – to rozmiar, który może być akceptowalny dla mniejszych zwierząt, ale dla borsuka jest często zbyt ciasny. Typowym błędem jest dobieranie przejścia pod mniejszy gatunek (kuna) i pomijanie większego (borsuk).
  • "prostokątny tunel o szerokości 3 m" – to gabaryt kojarzony z przejściami dla zwierząt większych niż małe ssaki. Mechanizm pomyłki polega na przenoszeniu parametrów z innych kategorii przejść ("im większe, tym lepiej"), choć w zadaniu chodzi o małe ssaki.
  • "prostokątny tunel o szerokości 6 m" – to wymiar typowy dla przejść przeznaczonych dla dużych zwierząt. W kontekście borsuka i kuny jest to inny typ obiektu (inna skala inwestycji i inne wymagania).

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawiają się gatunki takie jak lis, borsuk, kuna czy jeż, najpierw rozpoznaj kategorię "małe ssaki" i dopiero potem szukaj odpowiedzi z przepustem o niewielkim (centymetrowym), a nie "metrowym" przekroju.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To przepust lub tunel prowadzony pod przeszkodą (np. drogą), zaprojektowany tak, aby małe ssaki mogły bezpiecznie migrować wzdłuż korytarzy ekologicznych. Zwykle ma przekrój okrągły albo prostokątny i jest dopasowany wymiarami do gatunków, które mają z niego korzystać.
Dobiera się ją do większego z gatunków oraz do zachowania zwierząt (niechęć do ciasnych, ciemnych przejść). W praktyce należy unikać zbyt małych średnic, które ograniczają przejście borsuka, nawet jeśli kuna mogłaby się przecisnąć. Istotna jest też drożność i naturalne podłoże.
Bo może nie zapewniać borsukowi komfortowego prześwitu. Zwierzę, które ocenia przejście jako zbyt ciasne, może z niego nie skorzystać i próbować przejść przez jezdnię, co zwiększa ryzyko kolizji. Częsty błąd to dobór wymiaru "na oko" lub pod mniejsze gatunki.
Zwykle nie – to gabaryty kojarzone z przejściami projektowanymi dla większych zwierząt (średnich i dużych). W zadaniach egzaminacyjnych "metry" często sygnalizują inną kategorię przejścia niż ta, która dotyczy małych ssaków. Dla nich typowe są mniejsze przekroje, liczone w centymetrach.
W praktyce w tej grupie często wymienia się m.in. borsuka, kunę, jeża czy lisa. Kluczowe jest rozumienie, że to kategoria umowna używana przy doborze typu przejścia. Na egzaminie ważniejsze jest skojarzenie tej grupy z małymi przepustami niż idealna lista gatunków.
Lokalizację wyznacza się w miejscach rzeczywistych wędrówek: na podstawie obserwacji, tropów, śladów, danych o korytarzach ekologicznych i barierach (np. drogi). Celem jest "wpięcie" przejścia w naturalny szlak, tak aby zwierzę trafiało do niego intuicyjnie, bez długiego błądzenia.
Wykorzystuje się m.in. elementy betonowe, stalowe lub z tworzyw polimerowych, zależnie od warunków i konstrukcji przepustu. Ważne jest, aby wnętrze nie tworzyło "pułapki": powinno mieć odpowiednią drożność, możliwie naturalne podłoże i brak ostrych krawędzi utrudniających przejście.
To ogólne określenie obiektu wspierającego funkcjonowanie siedlisk i przemieszczanie się zwierząt, np. przejścia, przepusty, elementy naprowadzające. W tym typie pytań zwykle chodzi o rozwiązanie, które ogranicza fragmentację środowiska i umożliwia bezpieczną migrację w obrębie korytarza ekologicznego.
Najczęstsze są: mylenie kategorii (małe vs duże zwierzęta), sugerowanie się samą liczbą bez kontekstu (cm vs m), oraz dobieranie wymiaru pod mniejszy gatunek w parze. Warto też uważać na mieszanie pojęć "średnica" (okrągły) i "szerokość" (prostokątny).
Najpierw nazwij grupę: borsuk i kuna = małe ssaki. Potem wybierz rozwiązanie odpowiadające przejściu dolnemu małemu: zwykle przepust/tunel o przekroju okrągłym lub niewielkim prostokątnym, podany w centymetrach. Odpowiedzi w metrach często dotyczą innych kategorii przejść.
info

Statystycznie 48% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Według specjalistów z branży: "W migracji borsuków i kun stosuje się przejścia dolne dla małych ssaków, najczęściej w formie okrągłych przepustów/tuneli."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne i zadania egzaminacyjne dla kwalifikacji OGR.4 dotyczące ochrony przyrody i elementów małej architektury wspierających faunę
  • Podręczniki/opracowania z zakresu projektowania zieleni w sąsiedztwie infrastruktury oraz korytarzy ekologicznych
  • Opracowania branżowe o przejściach dla zwierząt (typy, przekroje, zasady lokalizacji) – literatura inżynierska i środowiskowa

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego