Prawidłowe postępowanie z odpadami w opiece ma znaczenie dla bezpieczeństwa pacjenta i personelu oraz dla ograniczenia zakażeń. W praktyce kluczowe jest rozróżnienie, co jest odpadem medycznym, a co jest materiałem do prania.
Zużyte igły należą do tzw. odpadów ostrych. Ze względu na ryzyko zakłucia i ekspozycji na materiał biologiczny muszą być odkładane bezpośrednio po użyciu do odpowiedniego, odpornego na przekłucie pojemnika na odpady medyczne. Nie wolno ich odkładać na łóżko pacjenta ani wrzucać do zwykłego kosza.
Brudna bielizna (pościel, piżama, podkłady materiałowe) nie jest "odpadem" w rozumieniu wyrzucenia, tylko materiałem, który trafia do prania i ewentualnej dezynfekcji w procedurze pralniczej. Dlatego gromadzi się ją w przeznaczonych workach na brudną bieliznę, aby ograniczyć kontakt z otoczeniem i rozprzestrzenianie drobnoustrojów.
Zużyte rękawiczki jednorazowe po czynnościach przy pacjencie (zwłaszcza z kontaktem z wydzielinami) traktuje się jako odpady medyczne i umieszcza w pojemniku/worku przewidzianym dla takich odpadów w danej jednostce. Warianty z "koszem na śmieci" lub "łóżkiem pacjenta" są błędne, bo mieszają odpady niebezpieczne z komunalnymi albo tworzą ryzyko skażenia środowiska pacjenta.
- Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Zawierają miejsca przypadkowe (łóżko) lub komunalne (kosz), które nie zapewniają kontroli ryzyka zakłucia i zakażenia oraz nie spełniają wymogów segregacji.
- Wskazówka egzaminacyjna: jeśli przedmiot jest ostry albo potencjalnie skażony materiałem biologicznym, myśl o "odpadach medycznych"; jeśli to tekstylia – myśl o "worku na brudną bieliznę" i obiegu pralniczym.
