Zadanie polega na rozpoznaniu podstawowych wad drewna na podstawie krótkich opisów. Kluczowe jest czytanie definicji i przypisanie jej do właściwego terminu.
"Sęk" to ślad po gałęzi: w miejscu, gdzie gałąź była przyrośnięta do pnia, w drewnie powstaje sęk. Dlatego opis mówiący o miejscu po gałęzi pasuje właśnie do tego pojęcia.
"Szczelina" w tym kontekście oznacza pęknięcie (często wzdłuż włókien), czyli przerwę ciągłości drewna. Opis "pęknięcie wzdłużne w drewnie" odpowiada więc szczelinie.
"Zgnilizna" nie jest pojedynczą rysą czy deformacją, lecz procesem biologicznym: rozkład drewna powodowany przez mikroorganizmy (najczęściej grzyby). Z tego powodu właściwy jest opis mówiący o rozkładzie przez mikroorganizmy.
"Zniekształcenie" dotyczy formy/kształtu pnia (np. krzywizn, skręceń), często związanych z oddziaływaniem czynników zewnętrznych, takich jak wiatr. Opis o nieprawidłowym kształcie pnia pasuje do tej wady.
Dlaczego pozostałe dopasowania są błędne? Najczęściej wynikają z mechanicznego kojarzenia słów bez sprawdzania definicji: sęk bywa mylony z ubytkiem, szczelina z deformacją kształtu, a zgnilizna z dowolnym "uszkodzeniem" zamiast z procesem rozkładu biologicznego. W praktyce leśnej poprawne rozróżnianie tych pojęć pomaga ocenić jakość surowca i przewidzieć jego przydatność użytkową.
