KWALIFIKACJA MOT6 - STYCZEŃ 2017

PYTANIE NR 6.
Rok produkcji pojazdu kodowany jest na
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rok produkcji (w przyjętym schemacie kodowania) wiąże się z pozycją znaku w numerze identyfikacyjnym pojazdu.
W strukturze identyfikatora segmenty obejmują początek identyfikujący producenta oraz część opisową, a część wyróżniająca zaczyna się dalej. Dziesiąty znak całego identyfikatora jest miejscem, w którym w tym schemacie umieszcza się informację o roku/modelu.

Pełne wyjaśnienie:

Numer identyfikacyjny pojazdu ma ustaloną, pozycjonowaną strukturę: poszczególne informacje są przypisane do konkretnych miejsc (pozycji znaków), a nie "gdzieś w treści" numeru. Dlatego pytanie sprowadza się do znajomości, na którym miejscu znajduje się znak wykorzystywany do zakodowania roku (często spotykanego jako rok modelowy w praktyce identyfikacji).

Odpowiedź "dziesiątym miejscu znaku VIN." jest zgodna z popularnym schematem, w którym to właśnie 10. pozycja całego identyfikatora niesie informację o roku/modelu. W praktyce warsztatowej pozwala to wstępnie ocenić, z jakiego okresu pochodzi pojazd i ułatwia dobór danych serwisowych.

Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?

  • "trzecim miejscu znaku WMI." – początkowa część identyfikatora służy głównie do oznaczenia wytwórcy/obszaru, a nie do kodowania roku produkcji.
  • "ostatnim miejscu znaku VIS." – końcowe znaki są elementem wyróżniającym egzemplarz, ale "ostatnia pozycja" nie jest typowym miejscem kodowania roku; w schematach pozycjonowanych liczy się konkretna pozycja, a nie koniec numeru.
  • "ósmym miejscu znaku VDS." – środkowa część opisowa dotyczy cech konstrukcyjnych/typu i w typowych układach nie wskazuje roku poprzez 8. pozycję tej części.

Wskazówka egzaminacyjna: ucz się struktury identyfikatora "od pozycji do pozycji". Jeśli w odpowiedziach pojawiają się różne segmenty i różne numery miejsc, najpierw ustal, czy pytanie dotyczy pozycji w całym identyfikatorze, czy w jego fragmencie, a dopiero potem wybieraj opcję.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To unikalny ciąg znaków nadawany pojazdowi w celu jego identyfikacji. Składa się z części wskazującej producenta, części opisującej typ/cechy oraz części wyróżniającej konkretny egzemplarz. W praktyce serwisowej pomaga w doborze danych i weryfikacji zgodności pojazdu.
Najczęściej da się ustalić producenta, rodzinę/model, niektóre cechy konstrukcyjne oraz dane wyróżniające egzemplarz. Zakres informacji zależy od przyjętego schematu kodowania i rynku. W warsztacie to punkt wyjścia do doboru części i dokumentacji.
W popularnym schemacie pozycjonowanego kodowania to właśnie 10. pozycja niesie informację o roku/modelu. Dzięki temu rok nie jest "opisany słownie", tylko zaszyty w konkretnym miejscu identyfikatora, co ułatwia szybkie dekodowanie przy weryfikacji pojazdu.
Liczyć znaki od początku ciągu, zaczynając od 1, i zaznaczać sobie pozycje grupami (np. co 3–4 znaki) na kartce lub w formularzu serwisowym. Najczęstszy błąd to przesunięcie liczenia o jeden znak lub liczenie "od końca", co psuje wynik.
Nie zawsze. Rok produkcji odnosi się do faktycznego wykonania egzemplarza, a rok modelowy bywa pojęciem marketingowo-homologacyjnym i może nie pokrywać się idealnie z datą produkcji. Na egzaminie zwykle oczekuje się rozpoznania miejsca kodowania w identyfikatorze.
Zależnie od pojazdu mogą występować na tabliczce znamionowej, wytłoczeniu na nadwoziu/podwoziu oraz w dokumentacji pojazdu. Diagnosta lub mechanik porównuje te miejsca, aby sprawdzić spójność danych i wykluczyć niezgodności.
Typowe pomyłki to: mylenie segmentów (części początkowej, opisowej i wyróżniającej), wskazywanie "ostatniego znaku" zamiast konkretnej pozycji oraz błędne liczenie znaków. Pomaga wyuczenie się stałych zakresów pozycji i ćwiczenia na przykładach.
Nie. Struktura jest oparta o standardy, ale szczegóły kodowania poszczególnych cech mogą zależeć od rynku i producenta. Dlatego w praktyce serwisowej łączy się odczyt identyfikatora z katalogami producenta oraz dekoderami danych pojazdu.
Identyfikator pozwala dobrać właściwą wersję modelu, odmianę silnika/wyposażenia i zakres produkcji, co ogranicza ryzyko zamówienia niepasujących części. W wielu systemach katalogowych wyszukiwanie po identyfikatorze automatycznie filtruje odpowiednie podzespoły.
Warto opanować: podział identyfikatora na części, liczenie pozycji znaków oraz typowe zastosowania w diagnostyce. Ćwicz na kilku przykładach i sprawdzaj, czy potrafisz wskazać pozycje bez pomocy. Na egzaminie pomaga spokojne liczenie znaków i unikanie zgadywania.
info

Statystycznie 61% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Eksperci podkreślają: "Dziesiąty znak całego identyfikatora jest miejscem, w którym w tym schemacie umieszcza się informację o roku/modelu."

Źródła:

  • Wikipedia (EN): Vehicle identification number – sekcja "Structure" i opis 10. znaku (Model year) https://en.wikipedia.org/wiki/Vehicle_identification_number (dostęp: 2026-03-01)
  • NHTSA: VIN Decoder – informacje o dekodowaniu numeru identyfikacyjnego pojazdu i polach VIN https://vpic.nhtsa.dot.gov/decoder/ (dostęp: 2026-03-01)

Materiały:

  • Materiały szkoleniowe producentów dotyczące identyfikacji pojazdu
  • Podręczniki z zakresu budowy i identyfikacji pojazdów samochodowych
  • Dokumentacja techniczna serwisowa opisująca pola identyfikacyjne pojazdu

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego