Stanowisko "zacienione przez korony drzew" oznacza ograniczony dostęp światła oraz często silną konkurencję o wodę i składniki ze strony systemu korzeniowego drzew. Rośliny okrywowe do takich miejsc powinny dobrze znosić cień (lub głęboki półcień), mieć zdolność do rozrastania się i tworzenia zwartej okrywy oraz tolerować okresowe przesuszenie.
Odpowiedź "barwinek pospolity (… minor), bluszcz pospolity (Hedera helix)" jest właściwa, ponieważ oba gatunki są powszechnie stosowane jako okrywowe w cieniu. Barwinek tworzy zwarte kobierce i dobrze radzi sobie w półcieniu oraz cieniu, a bluszcz, jako pnącze i jednocześnie roślina zadarniająca, potrafi efektywnie pokrywać glebę pod drzewami, ograniczając zachwaszczenie.
Pozostałe zestawy są mylące, bo zawierają gatunki typowo światłolubne lub preferujące pełne słońce. "Płomyk szydlasty" i "goździk kropkowany" to rośliny częściej polecane na stanowiska nasłonecznione i suche rabaty/skalniaki; w cieniu rosną słabiej i gorzej kwitną. "Jałowiec płożący" oraz "wrzos pospolity" zwykle wymagają dobrego nasłonecznienia; wrzos dodatkowo ma specyficzne wymagania glebowe i w cieniu traci kondycję. "Macierzanka piaskowa" oraz "karmnik ościsty" również są kojarzone z miejscami słonecznymi; macierzanka szczególnie potrzebuje światła, by utrzymać zwarty pokrój i aromatyczne ulistnienie.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać, że pod drzewami dobrze sprawdzają się gatunki "leśne" lub cienioznośne, często zimozielone, tworzące dywany. Przy doborze zawsze analizuj: światło, wilgotność i konkurencję korzeni, bo same cechy "niska/rozłogowa" nie gwarantują sukcesu w cieniu.