W ogrodzie skalnym na stanowisku suchym i słonecznym najlepiej sprawdzają się gatunki, które:
- lubią pełne słońce (nie tracą dekoracyjności i nie "wyciągają się" w cieniu),
- dobrze znoszą okresowe przesuszenie,
- preferują glebę przepuszczalną (często piaszczysto-żwirową),
- tworzą niskie kępy lub kobierce – typowe dla skalniaków.
Odpowiedź "Gęsiówkę kaukaską (Arabis caucasica), płomyka szydlastego (Phlox subulata)" spełnia te warunki. Oba gatunki są powszechnie stosowane na skalniakach i murkach: dobrze znoszą słońce, a przy przepuszczalnym podłożu radzą sobie także w warunkach niedoboru wody. Dodatkowo mają niski pokrój i mogą pełnić funkcję roślin okrywowych, stabilizując wizualnie kompozycję skalną.
Propozycja "Kopytnika pospolitego (Asarum europaeum), ciemiernika białego (Helleborus niger)" jest nieadekwatna, ponieważ kopytnik jest kojarzony przede wszystkim z runem leśnym i lepszymi warunkami wilgotnościowymi oraz półcieniem/cieniem. To typowy błąd polegający na pominięciu wymogu pełnego słońca.
Propozycja "Ostróżkę ogrodową (Delphinium cultorum), mieczyk ogrodowy (Gladiolus hybridus)" dotyczy roślin rabatowych o większych wymaganiach (m.in. stanowiskowych i pielęgnacyjnych) i innym charakterze użycia. Nie są to klasyczne rośliny skalniakowe na podłoża przesychające.
Propozycja "Nagietka lekarskiego (Calendula officinalis), szałwię błyszczącą (Salvia splendens)" obejmuje rośliny częściej wykorzystywane sezonowo na rabatach. Choć mogą lubić słońce, nie są typowym doborem do skalniaka w sensie trwałej kompozycji bylinowej na suchym podłożu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "skalniak + sucho + słońce", szukaj w odpowiedziach niskich bylin okrywowych, często opisywanych jako rośliny na gleby przepuszczalne i stanowiska ciepłe.
