W przemyśle chemicznym najważniejszą drogą otrzymywania styrenu jest odwodornienie etylobenzenu. Sens reakcji jest prosty: z cząsteczki etylobenzenu usuwa się wodór, co zwiększa stopień nienasycenia łańcucha bocznego i daje styren. W zapisie równania zwykle widać, że po stronie produktów pojawia się wodór (H2), co jest typową "podpowiedzią" kierunku odwodornienia.
Poprawna jest odpowiedź: "styrenu przez odwodornienie etylobenzenu", bo dokładnie opisuje przejście substrat → produkt w kierunku dehydrogenacji.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "styrenu przez uwodornienie etylobenzenu" – uwodornienie oznacza przyłączanie wodoru (zwiększanie nasycenia). Taki proces nie prowadzi do powstania bardziej nienasyconego styrenu z etylobenzenu, tylko działałby w kierunku przeciwnym do odwodornienia.
- "etylobenzenu przez odwodornienie styrenu" – to odwrócenie ról: odwodornienie styrenu usuwałoby wodór, a styren i tak jest związkiem nienasyconym; nie jest to opis klasycznej przemysłowej produkcji etylobenzenu. W dodatku kierunek "styren → etylobenzen" wymagałby raczej uwodornienia, a nie odwodornienia.
- "etylobenzenu przez utlenienie styrenu" – utlenianie styrenu prowadzi do produktów utlenienia (np. związków tlenowych), a nie do prostego "cofnięcia" do etylobenzenu. To inny typ przemian niż hydrogenacja/dehydrogenacja.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w równaniu po stronie produktów pojawia się H2, bardzo często oznacza to odwodornienie (dehydrogenację). Jeżeli H2 jest substratem, najczęściej chodzi o uwodornienie (hydrogenację).
