W spółdzielni struktura kapitałów własnych jest opisywana specyficznym nazewnictwem: zamiast "kapitału zapasowego" charakterystycznego dla spółek kapitałowych częściej występują fundusze, w tym przede wszystkim fundusz zasobowy. W ujęciu bilansowym jest to ta część źródeł finansowania, która odpowiada majątkowi (aktywa) zgromadzonemu i utrzymanemu w spółdzielni w toku jej działania, czyli "wypracowanemu" i pozostawionemu w jednostce.
Odpowiedź "fundusz zasobowy." jest poprawna, ponieważ odpowiada idei trwałego, własnego zasobu majątkowego spółdzielni, powiększanego m.in. o wynik działalności (zgodnie z zasadami przyjętymi w danej jednostce) i przeznaczanego na wzmacnianie jej podstaw finansowych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "kapitał rezerwowy." – określenie jest używane w praktyce w różnych znaczeniach, ale nie stanowi typowej, podstawowej kategorii opisującej równowartość aktywów wygospodarowanych przez spółdzielnię; może sugerować rezerwy celowe albo wydzielone części kapitału, co nie odpowiada istocie pytania.
- "kapitał zapasowy." – to nazwa szczególnie kojarzona ze spółkami (np. rozwiązaniami kapitałowymi), przez co bywa mylona ze spółdzielczym funduszem zasobowym. W pytaniu chodzi jednak o właściwą dla spółdzielni kategorię funduszu.
- "fundusz udziałowy." – ten fundusz wiąże się przede wszystkim z wkładami/udziałami członków. Opisuje więc źródło wniesione przez członków, a nie równowartość aktywów "wygospodarowanych podczas działalności" (czyli wypracowanych w trakcie funkcjonowania).
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w treści pojawia się słowo spółdzielnia, warto w pierwszej kolejności myśleć o funduszach (zasobowy, udziałowy), a dopiero potem o terminach "kapitał zapasowy/rezerwowy", które częściej dotyczą innych form organizacyjno-prawnych.
