Na skarpach i nasypach przy trasach komunikacyjnych jednym z głównych problemów jest erozja: zmywanie cząstek gleby przez opady i spływ powierzchniowy oraz osypywanie się podłoża. Dlatego w takich miejscach sadzi się rośliny, które potrafią wzmocnić i "spiąć" grunt.
Odpowiedź "przeciwerozyjną" jest poprawna, ponieważ w praktyce skarpy obsadza się roślinami o cechach takich jak:
- rozbudowany system korzeniowy, który stabilizuje warstwy gruntu,
- gęste ulistnienie i pędy zmniejszające energię kropli deszczu,
- zdolność do szybkiego zadarnienia/okrycia powierzchni, co ogranicza odsłonięcie gleby.
Odpowiedź "klimatyczną" bywa kusząca, bo zieleń wpływa na mikroklimat (zacienienie, wilgotność, spadek temperatury w upały). Jednak na skarbie przy trasie komunikacyjnej jest to zwykle funkcja wtórna wobec potrzeby zabezpieczenia podłoża przed rozmywaniem.
Odpowiedź "gospodarczą" dotyczy użytkowego pozyskiwania surowców lub plonów. W pasie drogowym i na skarpach przy trasach komunikacyjnych nasadzenia realizuje się głównie jako element ochronny i porządkowy, a nie w celu produkcji.
Odpowiedź "sanitarną" odnosi się m.in. do ograniczania zapylenia, częściowego tłumienia hałasu czy poprawy jakości powietrza. Zieleń przy drogach może mieć taki wpływ, ale w przypadku nasadzeń na skarpie pierwszoplanowe jest zabezpieczenie skarpy i ograniczenie erozji. W zadaniach egzaminacyjnych warto zawsze powiązać funkcję z miejscem i problemem technicznym, który nasadzenie ma rozwiązać.
