KWALIFIKACJA PGF5 - CZERWIEC 2019

PYTANIE NR 12.
Rozdzielczość bitmapy o wymiarach 80 x 70 mm do drukowania cyfrowego nakładowego (max. format SRA3) powinna wynosić
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Do jakościowego druku (cyfrowego i offsetowego) standardowo przyjmuje się ok. 300 jednostek na cal przy docelowym rozmiarze 1:1, aby zachować szczegóły i uniknąć widocznych pikseli. Wartości 72/96 są typowe dla ekranów, a 900 zwykle nie daje proporcjonalnej poprawy, tylko zwiększa plik.

Pełne wyjaśnienie:

W przygotowaniu bitmap do druku kluczowa jest rozdzielczość obrazu przy docelowym rozmiarze (praktycznie: ile pikseli przypada na jednostkę długości po umieszczeniu w projekcie w skali 1:1). Dla większości prac komercyjnych, gdzie oczekuje się dobrej ostrości fotografii i ilustracji rastrowych, powszechną wartością odniesienia jest 300 na cal. Taki poziom zwykle zapewnia wystarczającą liczbę szczegółów, by obraz wyglądał gładko na wydruku i nie ujawniał "schodków" na krawędziach.

Dlaczego pozostałe wartości są problematyczne?

  • 96 oraz 72 są kojarzone z grafiką ekranową. Przy druku dają zbyt mało informacji o obrazie: po przeliczeniu na format końcowy łatwo pojawia się pikseloza, rozmycie detali i widoczne krawędzie.
  • 900 to rozdzielczość bardzo wysoka jak na typowe potrzeby druku nakładowego. W wielu przypadkach nie przynosi zauważalnej poprawy jakości (ograniczeniem staje się technologia druku, raster i papier), za to istotnie zwiększa wagę plików, obciążenie RIP i ryzyko błędów w przetwarzaniu.

W praktyce zawodowej warto pamiętać o dwóch zasadach:

  • Sprawdzaj rozdzielczość efektywną po przeskalowaniu w programie składu lub w preflight PDF, bo powiększenie grafiki obniża jej "efektywną" wartość.
  • Dopasuj wymagania do technologii: inne parametry mogą wystarczyć dla dużych formatów oglądanych z daleka, a inne dla drobnych elementów. Mimo tego w typowych zadaniach egzaminacyjnych i produkcyjnych wartość 300 pozostaje podstawowym punktem odniesienia dla druku jakościowego.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To informacja, ile pikseli przypada na jednostkę długości po umieszczeniu grafiki w projekcie. W druku liczy się rozdzielczość przy docelowym rozmiarze (skala 1:1), bo ona wpływa na ostrość detali i ryzyko pikselozy.
Wartości 72/96 są typowe dla zastosowań ekranowych. Przy wydruku oznaczają zbyt mało pikseli na dany rozmiar, więc drobne szczegóły i krawędzie stają się poszarpane, a zdjęcia wyglądają miękko. To częsty błąd przy przenoszeniu grafiki z internetu do druku.
To najczęściej bezpieczny standard dla prac jakościowych, ale nie zawsze "najlepszy" w każdej sytuacji. Dla dużych formatów oglądanych z daleka można stosować niższe wartości, a dla bardzo drobnych detali czasem potrzebne są wyższe. Zawsze oceniaj to względem formatu i technologii.
W praktyce DTP często mówi się "dpi" także o pliku graficznym, choć precyzyjniej dla obrazu używa się "ppi". Na egzaminach zwykle chodzi o zalecaną rozdzielczość bitmapy przy rozmiarze docelowym, czyli o gęstość pikseli obrazu, a nie parametry drukarki.
Trzeba sprawdzić rozdzielczość efektywną (po przeskalowaniu). Jeśli w programie składu powiększysz bitmapę, efektywna rozdzielczość spada; jeśli zmniejszysz, rośnie. Preflight PDF lub panel informacji o obrazie w DTP pozwala to szybko zweryfikować.
Bardzo wysoka rozdzielczość zwykle nie daje proporcjonalnego wzrostu jakości, bo ogranicza ją raster, papier i proces drukowania. Za to rośnie masa pliku, czas obróbki oraz obciążenie RIP. W produkcji liczy się kompromis: jakość wystarczająca bez niepotrzebnego "przewymiarowania" danych.
Gdy praca jest duża i oglądana z większej odległości (np. banery, tablice), oko nie rozróżnia tak drobnych szczegółów. Wtedy niższa rozdzielczość może być akceptowalna. Kluczowe jest dopasowanie do dystansu oglądania oraz wymagań jakościowych klienta i drukarni.
Najczęściej mylą parametry ekranu z drukiem (wybierają 72/96), zakładają że "im więcej tym lepiej" (wybierają skrajnie wysoką wartość), albo nie biorą pod uwagę skali w projekcie. Warto ćwiczyć ocenę rozdzielczości po przeskalowaniu i na docelowym formacie.
Sam format arkusza nie narzuca jednej liczby, bo o wymaganej rozdzielczości decyduje docelowy rozmiar reprodukcji i sposób oglądania. W praktyce w typowych projektach mieszczących się w arkuszu SRA3 nadal przyjmuje się standard jakościowy około 300 na cal dla fotografii i bitmap.
Zapamiętaj regułę: internet/ekran to zwykle 72–96, a druk jakościowy to zwykle około 300. Unikaj skrajności (bardzo niskich i bardzo wysokich wartości), chyba że pytanie wyraźnie dotyczy dużych formatów lub specjalnych zastosowań. Sprawdź, czy pytanie mówi o druku, a nie o ekranie.
info

Statystycznie 62% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że do jakościowego druku (cyfrowego i offsetowego) standardowo przyjmuje się ok. 300 jednostek na cal przy docelowym rozmiarze 1:1, aby zachować szczegóły i uniknąć widocznych pikseli.

Źródła:

  • Adobe Help Center (helpx.adobe.com) – artykuł o zmianie rozmiaru obrazu i rozdzielczości (Image size / resolution) – https://helpx.adobe.com/photoshop/using/image-size-resample.html (dostęp: 2026-03-01)
  • Wikipedia (PL) – hasło "Punkty na cal" (kontekst znaczenia dpi i zastosowań) – https://pl.wikipedia.org/wiki/Punkty_na_cal (dostęp: 2026-03-01)

Materiały:

  • Dokumentacja producentów oprogramowania DTP dotycząca rozmiaru obrazu i rozdzielczości
  • Podręczniki prepress/DTP omawiające relację lpi/rastra i wymaganą rozdzielczość obrazów
  • Instrukcje przygotowania plików (specyfikacje) udostępniane przez drukarnie cyfrowe i offsetowe

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego