W przetworniku C/A (DAC) rozdzielczość opisuje, jak "gęsto" można zmieniać wartość sygnału analogowego na wyjściu w odpowiedzi na zmianę kodu cyfrowego. Kluczowym parametrem jest tu liczba bitów N słowa cyfrowego podawanego na wejście przetwornika.
Jeżeli DAC jest N-bitowy, to może idealnie wygenerować skończoną liczbę poziomów: 2N (od zera do poziomu maksymalnego zależnego od napięcia odniesienia i architektury). Z tego wynika też minimalny teoretyczny przyrost sygnału (krok kwantyzacji) odpowiadający zmianie kodu o 1, czyli zmianie najmłodszego bitu.
Dlatego poprawne jest stwierdzenie: "liczba N-bitów słowa wejściowego" — to właśnie wejściowy kod cyfrowy "ustawia" poziom wyjścia analogowego w DAC.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "liczba N-bitów słowa wyjściowego" – w typowym DAC wyjściem jest wielkość analogowa (napięcie/prąd), a nie słowo cyfrowe. Pojęcie "słowa wyjściowego" pasuje bardziej do przetwornika A/C (ADC), gdzie na wyjściu otrzymuje się kod.
- "stosunek błędu bezwzględnego do napięcia odniesienia przetwornika" – to opis relacji błędu do skali, która może być miarą dokładności względnej, ale nie definiuje rozdzielczości. Rozdzielczość wynika z liczby poziomów, a nie z tego, jak bardzo realny układ odbiega od ideału.
- "stosunek napięcia odniesienia do błędu bezwzględnego przetwornika" – to tylko odwrócony iloraz z poprzedniej opcji; również dotyczy oceny błędu/odchyłek, a nie liczby dyskretnych poziomów wynikających z N-bitowego kodu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz "rozdzielczość" w kontekście ADC/DAC, najpierw myśl o liczbie bitów i liczbie poziomów kwantyzacji. Natomiast parametry błędów (offset, gain, INL/DNL) odnoszą się do dokładności i jakości wykonania, a nie do samej rozdzielczości.
