W optycznej korekcie twarzy w makijażu stosuje się zasadę światło przybliża i uwypukla, a cień oddala i wysmukla. Równocześnie kierunek aplikacji różu wpływa na to, czy policzki wyglądają na bardziej uniesione, czy "opadające".
W odpowiedzi "gruszki." kluczowe jest to, że opis skupia się na działaniach, które mają odciążyć i wysmuklić dolną część twarzy oraz podnieść optycznie środkową/wyższą partię:
- przy linii włosów po skosie pojawia się rozjaśnienie (akcent w górnych partiach),
- środek czoła jest przyciemniony (modelowanie tej strefy, aby zmienić optyczne proporcje),
- róż jest prowadzony na kości policzkowe ku górze do skroni (efekt liftingu policzków),
- kość żuchwy jest przyciemniona (zmniejszenie optyczne szerokości i "masywności" dołu twarzy).
Takie działania są typowe, gdy celem jest zrównoważenie twarzy, w której dolne partie dominują wizualnie.
Odpowiedzi "podłużnym.", "prostokątnym." i "kwadratowym." są niepoprawne w tym ujęciu, ponieważ sugerują inne dominujące cechy (wydłużenie lub szerokość w określonych strefach) i zwykle wymagają innego rozkładu akcentów światła/cienia oraz innej pracy różem (np. innego kierunku prowadzenia lub innego miejsca "zatrzymania" koloru). W praktyce wizażu o wyborze korekty decyduje zawsze cel optyczny oraz realne proporcje twarzy klientki, a nie sama nazwa typu.
Wskazówka egzaminacyjna: czytaj opis jak listę celów: co ma być optycznie zmniejszone (cień), co ma być podkreślone lub "uniesione" (światło i kierunek różu). Dopiero potem dopasuj kształt twarzy do takiego zestawu działań.
