W oznaczeniach rozjazdów kluczowa jest informacja o odmianie wykonania. Jeżeli w symbolu występuje litera "S", oznacza to odmianę spawaną. Taki rozjazd jest przystosowany do włączenia w tor bezstykowy, czyli układ, w którym dąży się do zachowania ciągłości szyn i ograniczenia liczby złączy mechanicznych.
Dlatego poprawnym sposobem połączenia rozjazdu z torem jest złącze spawane. W praktyce oznacza to wykonanie spoin (np. spawanie termitowe lub zgrzewanie elektrooporowe) na zewnętrznych stykach, tak aby rozjazd stał się integralną częścią ciągłej szyny w torze.
Odpowiedź "szyn przejściowych" jest nieprawidłowa, ponieważ szyny przejściowe stosuje się wtedy, gdy trzeba połączyć różne typy/profili szyn (np. przy zmianie typu szyny na linii). Nie definiują one jednak, czy połączenie ma być spawane czy łubkowane dla danej odmiany rozjazdu.
Odpowiedzi "łubków czterootworowych" oraz "łubków sześciootworowych" także są nieprawidłowe w tym kontekście. Łubki są elementem złącza łubkowego, typowego dla toru klasycznego ze stykami mechanicznymi. Zastosowanie łubków przy rozjeździe w odmianie spawanej byłoby sprzeczne z ideą włączenia go do toru bezstykowego i mogłoby zwiększać ryzyko uszkodzeń w rejonie styku (dodatkowe luzy, uderzenia, koncentracja naprężeń).
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach z rozjazdami najpierw odczytaj, co oznaczają litery w symbolu (kierunek, typ iglic, rodzaj podrozjazdnic, odmiana: spawana/łubkowana/izolowana). Dopiero potem dobieraj technologię połączenia z torem.
