W utrzymaniu grupowym loszek hodowlanych ważne jest, aby zwierzęta w jednym kojcu były możliwie jednolite (nie tylko wiekowo, ale także wagowo). Duże różnice masy ciała sprzyjają tworzeniu się silnej hierarchii i nasilają konkurencję.
Odpowiedź "10%" jest właściwa, ponieważ taki poziom zróżnicowania traktuje się jako bezpieczny próg pozwalający utrzymać wyrównaną grupę: zmniejsza liczbę konfliktów, poprawia równomierność pobrania paszy i ułatwia prowadzenie odchowu (monitorowanie przyrostów, ocenę kondycji, planowanie dalszego użytkowania hodowlanego).
Wartości "20%", "30%" i "40%" oznaczają coraz większe rozwarstwienie w grupie. W praktyce tak duża rozpiętość masy zwiększa ryzyko, że lżejsze loszki będą częściej wypierane od karmideł i poideł, będą wolniej rosły i trudniej będzie utrzymać jednolite tempo rozwoju w całym kojcu. Może to też wymuszać dodatkowe działania organizacyjne (sortowanie, tworzenie nowych grup), co podnosi nakład pracy.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o organizację grup zwierząt najczęściej poszukuje się najbardziej restrykcyjnego progu, który wspiera dobrostan i wyrównanie produkcyjne, a nie wartości "na oko" pasującej do przeciętnego zróżnicowania w stadzie.
