Rozszerzenie pliku informuje o formacie zapisu danych. W praktyce egzaminacyjnej "wav" jest standardowo kojarzony z dźwiękiem nieskompresowanym, najczęściej w postaci próbek PCM (np. 44,1 kHz, 16 bit). Taki zapis zachowuje pełną informację o sygnale, dzięki czemu nadaje się do nagrywania i edycji (brak strat jakości), ale pliki są relatywnie duże.
Pozostałe rozszerzenia z odpowiedzi błędnych dotyczą formatów, które zwykle stosują kompresję stratną:
- "mp3" (MPEG Audio Layer III) usuwa część informacji mniej słyszalnych dla człowieka, zmniejszając rozmiar kosztem jakości.
- "ogg" to kontener, w którym często spotyka się kodek Vorbis/Opus; w typowych zastosowaniach również jest to kompresja stratna nastawiona na mniejszy rozmiar.
- "wma" (Windows Media Audio) to format Microsoft, również kojarzony głównie z kompresją stratną.
W zadaniach praktycznych (np. przygotowanie materiałów audio dla użytkownika) warto pamiętać o zasadzie: WAV do obróbki i archiwizacji, formaty stratne do dystrybucji. Dzięki temu unika się wielokrotnej stratnej kompresji, która pogarsza jakość nagrania przy kolejnych zapisach.
Jeśli pytanie dotyczy "nieskompresowanego dźwięku" w sensie typowym i powszechnie nauczanym, właściwą odpowiedzią jest "wav", a pozostałe opcje reprezentują standardowo formaty kompresowane.
