Koncepcja Just In Time (JIT) polega na takim zorganizowaniu zaopatrzenia i przepływu materiałów, aby ograniczyć zapasy do niezbędnego minimum i dostarczać surowce lub produkty wtedy, gdy są potrzebne w procesie (np. na produkcji, przy kompletacji lub w realizacji zamówień). W praktyce oznacza to synchronizację dostaw z rzeczywistym zapotrzebowaniem oraz skracanie czasu przepływu.
Opis: "minimalizacja zapasów i dostarczanie dokładnie wtedy, gdy są potrzebne" jest trafny, bo oddaje dwa kluczowe filary JIT:
- minimalizacja zapasów (mniejsze koszty magazynowania, mniej zamrożonego kapitału, mniejsze ryzyko przeterminowania/utraty jakości),
- dostawa na czas (materiał pojawia się w odpowiednim miejscu i momencie, zgodnie z planem i realnym popytem).
Stwierdzenie o "gromadzeniu dużych zapasów" opisuje podejście przeciwne do JIT: wysokie stany magazynowe pełnią wtedy rolę bufora na wypadek opóźnień lub wahań popytu, ale generują koszty i ukrywają problemy w procesie.
Stwierdzenie o "dostarczaniu z dużym zapasem czasu" także nie pasuje do JIT, ponieważ sugeruje celowe wcześniejsze dostawy i tworzenie zapasu w magazynie. W JIT dąży się do terminowości i przewidywalności, a nie do "przywożenia wcześniej" jako standardu.
Stwierdzenie o "dostarczaniu bez uwzględniania zapotrzebowania" jest błędne, bo JIT jest silnie powiązany z zapotrzebowaniem (popytem) i rytmem procesu. Ignorowanie zapotrzebowania prowadziłoby do nadmiarów lub braków, czyli do problemów, które JIT ma ograniczać.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawia się sens "na czas" i "mniej zapasów", to zwykle jest to sedno JIT. Jeśli pojawia się sens "na zapas" lub "dużo w magazynie", to jest to kierunek przeciwny.
