Do publikacji zdjęć na stronie internetowej zwykle wybiera się formaty, które łączą kompatybilność z przeglądarkami, akceptowalny rozmiar pliku oraz dobrą jakość. Dlatego odpowiedź "JPEG i PNG" jest uzasadniona.
JPEG to standardowy format dla fotografii w internecie. Stosuje kompresję stratną, dzięki czemu pliki są relatywnie małe i szybko się ładują, a przy rozsądnym ustawieniu jakości różnica wizualna często jest niewielka. Wysoka rozdzielczość w sensie liczby pikseli jest możliwa także w JPEG — kluczowe jest dobranie wymiarów i stopnia kompresji.
PNG jest formatem bezstratnym, często używanym w WWW do obrazów, które wymagają zachowania ostrych krawędzi, napisów, ikon, a także przezroczystości. Może też służyć do publikacji zdjęć, ale zwykle daje większe pliki niż JPEG, więc praktycznie częściej używa się go do grafiki lub wycinków, gdzie bezstratność ma znaczenie.
Dlaczego pozostałe propozycje są mniej odpowiednie?
- "GIF i TIFF": GIF ma ograniczoną paletę barw i nadaje się głównie do prostych animacji lub bardzo prostej grafiki, a nie do wysokiej jakości fotografii. TIFF bywa świetny do archiwizacji i druku (wysoka jakość), ale w praktyce WWW jest zwykle zbyt "ciężki" i słabo wykorzystywany jako format publikacji na stronach.
- "BMP i RAW": BMP to format bez kompresji lub z minimalną kompresją, co daje ogromne pliki i niską użyteczność w internecie. RAW to format "surowy" z aparatu do obróbki (nie do wygodnego udostępniania w przeglądarce) i również prowadzi do bardzo dużych plików.
- "PSD i PDF": PSD jest plikiem roboczym do edycji warstwowej (nie jest formatem publikacji WWW). PDF może zawierać obrazy, ale jest przeznaczony przede wszystkim do dokumentów; do prezentacji zdjęć na stronie internetowej zwykle nie jest pierwszym wyborem.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy publikacji w internecie, szukaj formatów powszechnie obsługiwanych przez przeglądarki i zoptymalizowanych pod rozmiar pliku. Dodatkowo rozróżniaj format "do obróbki" (RAW/PSD) od formatu "do publikacji" (np. JPEG/PNG).
