W tabeli podano zarówno wartość pola magnetycznego (1,5 T), jak i wymiary gantry: szerokość szczeliny 60 cm oraz długość tunelu 150 cm. Pytanie dotyczy rodzaju aparatu w sensie konstrukcji (otwarty vs zamknięty), a nie wyłącznie klasy pola magnetycznego.
Odpowiedź "Aparat z zamkniętym polem magnetycznym" jest właściwa, ponieważ długi tunel (150 cm) i typowy wymiar otworu (około 60 cm) odpowiadają konstrukcji closed-bore, gdzie pacjent jest wprowadzany do cylindrycznego tunelu magnesu. To właśnie obecność wyraźnego, długiego tunelu jest praktyczną cechą rozpoznawczą aparatu zamkniętego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do danych z tabeli?
- "Aparat z otwartym polem magnetycznym." Konstrukcje otwarte mają inną geometrię magnesu (większy dostęp do pacjenta, brak typowego długiego tunelu lub znacznie krótszy "bore"), więc informacja o tunelu 150 cm przemawia przeciwko tej opcji.
- "Aparat z niskim polem magnetycznym." To klasyfikacja odnosząca się do natężenia pola, a nie do kształtu gantry. Sama geometria tunelu nie przesądza o "niskopolowości", a podane 1,5 T w praktyce bywa zaliczane do standardowych systemów klinicznych, nie opisywanych potocznie jako niskopolowe.
- "Aparat z wysokim polem magnetycznym." Podobnie jak wyżej, to kategoria pola (T). W pytaniu kluczowe są wymiary tunelu i otworu, które identyfikują konstrukcję zamkniętą, niezależnie od tego, czy system jest określany jako "wysokopolowy" w danym podziale.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w danych pojawiają się wymiary "tunelu" (długość) oraz "szczeliny/otworu" (średnica/szerokość), zwykle sprawdzana jest umiejętność rozpoznania konstrukcji aparatu. Gdy testowana jest klasa pola, kluczowa jest wartość w teslach i porównanie do przyjętego w zadaniu podziału.
